Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/3534 K.2025/6930

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 11. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle üst sınırdan ceza verilip takdiri indirim uygulanmamasına, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda rapor aldırılmadan hüküm verildiğine, mağdure beyanları dışında delil olmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Kovuşturma aşamasında mağdure ve mağdurenin kanuni temsilcisi olan annesinin duruşmaya gelerek şikayet ve katılma taleplerinin bulunmadığını beyan ettikleri, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Katılan Bakanlık Vekili ile Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri Yönünden 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekili ile Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa