Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/393 K.2025/2551

Mahkemenin direnme ilâmında ilk kararında bulunmayan yeni gerekçelere yer vermesi nedeniyle söz konusu kararın direnme mahiyetinde olmayıp, yeni hüküm niteliği taşıdığı gözetilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, sanığın sadece babalık görevini yerine getirmiş olup mağdurenin yaşı ve oğlu ile olan ilişkisi konusunda hiçbir şekilde bilgi sahibi olmadığına, bu nedenle söz konusu suça kasten iştirak etmediğine, usul ve kanuna aykırı mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstekleri Özetle, hata hükümleri yeterince irdelenmeden eksik araştırma ve gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna, suç işleme kastıyla hareket edilmediğine, usul ve kanuna aykırı mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. C. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, eksik araştırma ve gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna, lehe hükümlerin tatbik edilmesi gerektiğine, usul ve kanuna aykırı mahkumiyet hükmünün bozulması isteğine ilişkindir. D. Sanık ...

Müdafilerinin Temyiz İstekleri Özetle, sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, eksik araştırma ve gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağı, bu itibarla Bakanlığın 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteğinin reddedilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanıklar ..., ... ve ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, dava konusu yapılan eylemin iddianamede açıkça ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususlarında karışıklığa neden olacağı gözetildiğinde, 16.06.2009 tarihli iddianame ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi açıklanarak dava açıldığı,

sanıklar ..., ... ve ...'in bu suça iştirak ettiklerine dair bir anlatım ve usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gibi esasen bu eksikliğin de ancak yeni bir kamu davası açılması suretiyle giderilebileceği nazara alınmadan, mevcut iddianameye göre sanıklar haklarında yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. C. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın soruşturma evresindeki ifadesinde mağdurenin nüfusa küçük yazıldığını esasen 1990 doğumlu olduğunu bildiğini beyan etmesi, mağdurenin 13.11.2009 tarihli dilekçesi ile sanığa on altı yaşında olduğunu söylediğini belirtmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İzmir