Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/4452 K.2025/6679

Sanık hakkında katılan mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa

9. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan (mağdur sayısınca) mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun katılan mağdure .... yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

katılan mağdure ... yönünden ise aynı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmüne ilişkin kısım karar yerinden çıkarılarak yerine "sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminde çocuğun cinsel istismarı suçunu işleme kastı bulunmadığından CMK 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında katılan mağdure ...’e karşı verilen İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmı değiştirilmesine rağmen gerekçe kısmının bırakıldığına, kararın tutarsız bir hale geldiğine, düzeltilerek esastan ret şeklinde karar verildiği için İlk Derece Mahkemesinin kendi vicdani kanaatine aykırı olarak beraat kararı vermiş duruma düştüğüne, bu nedenle duruşma açılarak sanığın beraati yönünden yeni bir hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinden inceleme yapılarak düzeltilerek esastan ret kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdure ...’nın beyanlarının güvenilirlik açısından gereken kriterleri karşılamadığına, bütün hukuki karmaşanın katılan mağdurelerin annesi olan ...’nin duygusal yönden aradığı karşılığı sanıktan bulamamasından kaynaklandığına, ifade görüntüsünün izlenmesi halinde katılan mağdurenin ifadelerinin basmakalıp kelimeler ile bezeli olduğunun, hal ve hareketlerinin aşırı olduğunun görüleceğine, katılan mağdure beyanlarının dosya arasındaki teknik delillerle çeliştiğine,

bir anne ve yetişkin bir ablanın gördüklerini iddia ettikleri cinsel istismara karşı sessiz kalarak müdahale etmemelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, dosya kapsamında tarafsız olarak ifade veren tanıklar ... ve ....’ın beyanlarının dikkate alınmadığına, soyut iddialara dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağına, kabul anlamına gelmemekle birlikte dosya içeriğinde yer delillere göre suç tarihinde on altı yaşında olan katılan mağdure ...’nın tüm dokunmalara rızasının olduğuna,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 26/2 ve 103/1-b maddelerinin nazara alınması halinde kanuni tipte suç olarak tanımlanan bir fiilden bahsedilemeyeceğine, yine kabul anlamına gelmemekle birlikte suç vasfının sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu şeklinde tayin edilebileceğine, yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinin tatbik edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan mağdure ...'ya karşı eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan değerlendirme ile 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesine uygun olarak sanığın katılan mağdure ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işleme kastı bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmek üzere hükmün düzeltilmesinin de isabetli olduğu anlaşıldığından, kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa