Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/6 K.2025/4998

Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hırsızlık suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 109/2 (2 kez), 109/3-a-b, 109/5, 102/3-d ve 102/5. maddeleri gereğince 2 yıl hapis, 6 yıl hapis, 9 yıl hapis, 14 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2008 tarihli ve 2006/342 esas, 2008/50 sayılı kararının, Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 07.10.2010 tarihli ve 2009/17016 esas, 2010/15311 karar sayılı ilamı ile katılan ...'a yönelik cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden onanarak kesinleşmesini, diğer katılan ...'a yönelik hırsızlık ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından bozulmasını müteakip, ilk kararda direnmek suretiyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 109/2 ve 109/3-a-b. maddeleri gereğince 2 yıl hapis, 6 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin verilen İzmir

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2011 tarihli ve 2010/431 esas, 2011/156 sayılı kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2012/6-1487 esas, 2014/117 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben yeniden yapılan yargılama sonucunda katılan ...'a yönelik hırsızlık ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 109/2 ve 109/3-a-b maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 6 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2015 tarihli ve 2014/220 esas, 2015/316 sayılı kararının, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 03.07.2018 tarihli ve 2016/2412 esas, 2018/4864 karar sayılı ilamı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden hükmün düzeltilerek onanmasına, hırsızlık suçundan hükmün bozularak davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle kesinleşmesini müteakip, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İzmir

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2006/342 esas, 2008/50 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 08.12.2021 tarihli ve 94660652-105-35-9750-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2022 tarihli ve 2021/153721 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2022 tarihli ve 2021/153721 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “(...) Dosya kapsamına göre, yargılamanın yenilenmesine ilişkin talep dilekçesine ek olarak sunulan Eskişehir Askeri Hastanesi Baştabipliğinin 03/11/2004 tarihli ve 2101 sayılı raporunda hükümlünün "Kronik nitelik kazanmış antisosyal kişilik bozukluğu" tanısıyla askerliğe elverişsiz olduğunun belirtilmesi ve mahkemesince yapılan yargılama aşamasında da anılan hususun ileri sürülmediğinin anlaşılması karşısında, hüküm tarihinde mahkemesince bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durum nedeniyle,

hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca tespiti lüzumunun bulunması gerektiğinden bahisle, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, talebin kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. (...)" şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün, 26.02.2021 tarihli dilekçesiyle İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/342 Esas, 2008/50 Karar sayılı dosyasında yargılamanın yenilenmesi yönündeki talebine ilişkin İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2006/342 Esas, 2008/50 sayılı ek kararının ret gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR