Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/6051 K.2025/7358

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, ... 11. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, kararın bozma ilamında güdülen amacı karşılamadığına, eylemin rıza ile gerçekleştiğine, bu kabul edilmese dahi ağırlaştırıcı nedenin uygulanamayacağına, tevsii tahkikat taleplerinin dosyanın aydınlanması için önemli olmasına rağmen reddedildiğine, yetersiz gerekçe ile üst sınıra yaklaşılarak ceza verildiğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, takdiri indirim nedenlerinin gerekçesiz biçimde uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mahkemece atılı suçtan dolayı temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme gözetilip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar da birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemece gösterilen teşdit gerekçesinin benzerlerine göre alt sınırdan orantısız şekilde uzaklaşmayı gerektirecek bir özellik taşımadığı,

bozma ilamı sonrası ise önceki gerekçenin tekrar edildiği ve makul oranda indirime gidilmediği nazara alındığında, gerekçesi gösterilerek alt sınırdan makul oranda uzaklaşılarak hüküm kurulması yerine temel cezanın yazılı şekilde belirlenmesi suretiyle cezada orantılılık ilkesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR