Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/6321 K.2025/8049

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun karar içeriğine göre verilen hükmün direnme kararı olmayıp yeni hüküm olduğu gözetilerek yapılan değerlendirmede dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2021 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.06.2020 tarihli ilamına karşı direnilerek yeni gerekçelerle sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz istemi Özetle atılı suçun sübut bulmadığına, Adli Görüşme Raporuna göre olayın kurgulanmış olduğuna, mağdure ifadelerinin kendi içerisinde çelişkili olduğuna, olayın intikalinin geç olduğuna lehe hükümlerin tatbik edilmediğine, teşdit uygulamasının hatalı olduğuna ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mağdurenin soruşturma evresindeki anlatımı, savunma, mağdurenin sanıkla iki olay yaşadığını belirtmesine rağmen olayları anlatırken birbirine karıştırmış olabileceğine ve asansörde yaşanılan olay konuşulduğunda bir önceki güne ait izler aktarmış olabileceğine dair izlenimler edinmesi şeklinde düzenlenen 07.08.2017 tarihli Adli Görüşme Raporu,

olayın yaşandığı iddia edilen günün bayram günü olması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın oturduğu binanın önündeki çardakta herkesin görebileceği bir ortamda rastladığı komşusunun kızı olan mağdureyi boynundan öpmesi eyleminin sübuta ermediği ve bu hususta cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek aynı mağdureyi asansörde dudağından öpmesi eyleminden dolayı mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sübut bulan tek eylem yerine zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi ve bu kapsamda temel cezanın tespitinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 3 ila 61. maddelerindeki düzenlemeler nazara alınıp dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle temel cezanın teşdiden belirlenip 62. maddenin tatbik edilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR