Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/6461 K.2025/9100

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle, katılan mağdur beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, taraflar arasında husumet bulunduğuna, tanık anlatımlarının görgüye dayalı olmadığına, eksik araştırmayla hüküm kurulduğuna, atılı suçu kabul etmemekle birlikte lehe hükümlerin uygulanarak vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında alt sınırdan ceza verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği göz önünde bulundurulmadan İlk Derece Mahkemesince usulüne uygun olmayan şekilde katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesince de katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adli Mahkemesi hükümlerinde yer alan katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümlerin kararlardan çıkarılması suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul