Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/6920 K.2025/8099

Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.09.2025 tarihli ve KYB-2025/91111 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “(...) Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen 27.10.2023 tarihli kısa kararda, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 105/1-1 maddesi uyarınca belirlenen 90 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 105/2-d maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 135 gün adli para cezası belirlenmesini takiben, 43/1 madddesi gereğince bu cezada 1/4 oranında artırım yapılarak 101 gün adli para cezasına hükmolunup paraya çevirme işlemi sonucunda 2.020,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karşın,

aynı tarihli gerekçeli kararda sanığın, 5237 sayılı Kanun’un 105/1-1 maddesi uyarınca belirlenen 90 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 105/2-d maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 135 gün adli para cezası belirlenmesini müteakip, bu cezada 43/1 madddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılarak 168 gün adli para cezasına hükmolunup, paraya çevirme işlemi sonunda 3.360,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir. (...)” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu gerekçeli kararda, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105/1. ve 105/2-d maddeleri uyarınca 135 tam gün adli para cezası olarak belirlenen cezanın aynı Kanun'un 43/1 maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldıktan sonra kısa kararla çelişki yaratılmaması adına 101 tam gün adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken 168 tam gün adli para cezası olarak belirlendiği anlaşıldığından söz konusu artırım hesabı Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. ...

42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2021/57 Esas, 2023/732 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden hukuka aykırılığın; “(...) Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdura aynı suçu birden fazla işlemiş olması nedeni ile TCK'nun 43/1 maddesi uyarınca verilen cezanın takdiren 1/4 oranında artırılarak,

101 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Mağdurdan kaynaklanan tahrik oluşturacak bir eylem bulunmadığından sanık hakkında TCK'nun 29 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, Cezanın sanığın geleceği üzerindeki etkisi dikkate alınarak sanığa verilen cezadan takdiren TCK'nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına YER OLMADIĞINA, Gün üzerinden tayin edilen adli para cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumuda dikkate alınarak TCK.'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek NETİCETEN 2.020,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, (...)” şeklinde düzeltilmesine,