Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/726 K.2025/3030

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle Mahkemenin karar verirken sadece mağdurenin eski beyanlarını esas aldığına ve yeni beyanlarına itibar etmediğine, sanığın duruşmadaki ifadelerinin olağan akışa uygun bir şekilde taraflar arasında gönüllü bir birlikteliğin yaşandığını gösterdiğine, sonrasında mağdurenin sanığa yönelttiği suçlamaların bir anlık sinir, pişmanlık ve kıskançlıktan kaynaklandığına, cezaya esas teşkil ettiği iddia edilen delillerin mahkumiyet hükmü kurulması için yeterli olmadığına, mağdurenin olay sonrası davranışları,

açıklamaları ve dosyada bulunan adli tıp raporları dikkate alındığında cinsel saldırıya dair herhangi bir zorlama ya da şiddet izine rastlanmadığına, dosyada mündemiç delillerin mağdurenin sanık ile özgür iradesine dayalı bir birliktelik yaşandığını teyit eder nitelikte olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR