Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2026/184 K.2026/4688

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suçun hangi tarihte işlendiği hususunun gerekçeli kararda tartışılmadığına, lehe aleyhe kanun değerlendirilmesinin yapılmadığına, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, olaya ilişkin görgü tanığının bulunmadığına, olayın zorla olduğuna ilişkin bir delilin bulunmadığına, gerekçenin yetersiz olduğuna, suça sürüklenen çocuğun savunmalarının tutarlı olduğuna,

suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, suça sürüklenen çocuğun sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan da cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen bila tarihli farik mümeyyizlik raporunda hangi suça ilişkin görüşte bulunulduğunun belirtilmemesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda yer alan yaptığı eylem ve sonucunun hukuki anlam ve sonuçlarını değerlendiremediğine ilişkin tespit de göz önüne alınarak hükme esas alınan bu raporun usulüne uygun düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında,

çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin olarak suça sürüklenen çocukla ilgili 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor alındıktan sonra cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

ulaşılan kanaate istinaden delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmayıp, suça sürüklenen çocuğun eylem sırasında ne suretle cebir uyguladığına ilişkin gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanması suretiyle Anayasanın 141. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 230/1. maddelerine muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR