Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2005/34442 K.2005/37457

4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 20 ]

"İçtihat Metni"

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davalı G... AŞ. maden ticareti ile uğraşmakta ve işyerinde 22 işçi çalışmaktadır. Dava dışı Ges... AŞ. ise maden üretimi ile ilgili faaliyet göstermektedir. Her iki şirketin faaliyet alanlarının bağlı bulundukları işkollan farklıdır. Bu nedenle, iki şirketin işyerlerinin aynı işyeri olduğu kabul edilerek işçi sayısının belirlenmesi hatalıdır, iki Anonim Şirketin bazı ortaklarının ve bazı yönetim kurulu üyelerinin aynı olması sonuca etkili değildir.

Organik bağ kavramından hareketle sonuca gidilemez. Aynı işyerinin iki sermaye şirketi tarafından birlikte işletilmesi halinde adi ortaklığın varlığı kabul edilerek sonuca gidilebilir ki somut olayda böyle bir iddiada mevcut değildir. Böyle olunca davalı şirket işyerinde 22 işçinin çalıştığı kabul edilerek davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlandırılması mümkün değildir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3. maddesi gereğince aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. Yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Davacının davasının reddine,

3. Peşin harç alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davalı yararına 350 YTL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5. Davalı tarafından yapılan (20.00) YTL. yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,