Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2006/14813 K.2006/33480

4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 11 ]

4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 12 ]

4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 18 ]

"İçtihat Metni"

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının, davalıya ait yurt dışında inşaatın fayans döşeme işinde 15.07.1999 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı, bu çalışmasının 18.09.2001 tarihine kadar sürdüğü anlaşılmaktadır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacının belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı iş akdinin işverence haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise cevap dilekçesinde, davacı işçinin iş bitimi nedeniyle işten ayrıldığını savunmuştur.

Ayrıca, işten ayrılırken 18.09.2001 tarihinde ibraname verdiğini belirtmiştir. Dosya içerisinde bulunan "ibraname" başlığı altındaki belgede işe giriş tarihi belirtilmemiş ancak "... tarihinden" "başka alacağı yoktur" ifadesi kullanılmıştır. Davacının diğer alacakları mahkemece kabul edilmiştir. Davalının temyiz etmediği de gözönüne alındığında, genel ifadelere yer verilen ibranameye değer verilemez.

Davacı da Türkiye'ye dönüş bileti almak için işverence bu ibranamenin alındığını, gerçekte iş bitimi nedeniyle iş akdinin sona erdirildiğini savunmuştur.

Davacı işçinin yaptığı iş, fayans işidir. Bu olgu, taraflar arasında tartışmasızdır. Fayans işinin bitimi de taraflarca kabul edilmektedir. Davalının da cevap layihasında taraflar arasındaki iş sözleşmesinin iş bitimi nedeniyle sona erdiği de vurgulanmaktadır. Bu durumda, davacı kıdem ve ihbar tazminatını hak eder. Mahkemenin yazılı gerekçe ile bu alacakların reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.