Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2006/37064 K.2007/21802

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı 15.08.1986-31.08.2001 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde devamlı olarak çalıştığını ve bu tarihte emekli olmak sureti ile işyerinden ayrıldığını belirterek kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davacının 1986 yılında işyerinde çalışmaya başladığını 14.07.1993 tarihinde istifa ederek işyerinden ayrıldığını, 26.06.1995 tarihinde tekrar çalışmaya başladığını, 49 gün çalıştıktan sonra istifa ettiğini, 1.12.1995’de yeniden işe girip emekli olduğu tarihe kadar çalıştığını, hak kazandığı süre ile ilgili kıdem tazminatının ödendiğini ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davacının çalışmalarının aralıklı olduğu resmi belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının dinlettiği tanık çalışma süresi yönünden yeterli bilgi vermemiştir. Öncelikle davacının çalışma süresinin kurum kayıtlarına göre belirlenmesi gerekir. Diğer taraftan dosyada 14.07.1993 tarihli istifa dilekçesi mevcuttur. Davacı istifadaki imzayı inkar etmemiş ve bu dilekçenin hata ve hile ile alındığını süresi içerisinde ve yargılama sırasında ileri sürmemiştir. Bu dilekçeye değer verilerek 14.07.1993’ten önceki çalışmaların nazara alınması mümkün değildir. Mahkemece yapılacak iş 26.06.1995-31.08.2001 tarihleri arasında geçen çalışmalarla ilgili davacının hak kazandığı kıdem tazminatı miktarını belirlemek, ödenen miktarı mahsup etmek ve bakiyesine hüküm altına almaktan ibarettir.