Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2009/35786 K.2012/741

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait iş yerinde 01.01.2004-18.03.2008 tarihleri arasında çalıştığını , iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının 30.05.2007-18.03.2008 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davacının haklı nedene dayanmaksızın iş yerini terk etmesi sebebi ile sonlandığını, çalışma süresinin 1 yıldan kısa sürmüş olması nedeni ile kıdem tazminatı ve yıllık izin taleplerinin reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının davalı iş yerindeki çalışma süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır .

Davacı 01.01.2004-18.02.2008 tarihleri arasında 4 Yıl 2 Ay 17 gün çalıştığını ileri sürmüştür . Davalı işveren ise çalışmanın 30.05.2007-15.02.2008 tarihleri arasında 8 Ay 15 gün sürdüğünü ve çalışma süresinin Sosyal Güvenlik Kurumuna eksiksiz bildirildiğini savunmuştur ..

Hükme esas alınan 08.05.2009 tarihli bilirkişi raporunda, davacının iddia ettiği çalışma süresi ve Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen çalışma süreleri ayrı ayrı değerlendirilmek sureti ile, 2 seçenekli hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece bu seçeneklerden hangisine itibar edildiği kararda açıklanmamış olmakla birlikte ,kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiş olması ve bu talepler yönünden kabul edilen miktarlar dikkate alındığında davacının çalışma süresinin 1 yılın üzerinde olduğunun ve çalışmanın 01.01.2004-18.03.2008 tarihleri arasında 4 yıl 2 ay 17 gün süre ile gerçekleştiğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

08.05.2009 tarihli bilirkişi raporunda 4 yıl 2 ay 17 günlük hizmet süresine göre davacının hak kazandığı fazla çalışma ücreti ücreti 23.141.67 TL olarak, ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacağı ise 1.788.97 TL belirlenmiştir . Mahkemece, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacağı yönünden davacının 4 yılı aşkın süre çalıştığı kabul edilmesine rağmen, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacakları yönünden Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen çalışma süresi üzerinden hesaplanan miktarların esas alınarak hüküm kurulması hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir