Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2009/42762 K.2012/3033

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, rızası olmamasına rağmen ücretsiz izne çıkarıldığını, davalı tarafın ücretsiz izin uygulamasını kabul etmediğini bunun iş akdinin feshi anlamına geldiğini ileri sürerek,kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, bayram genel tatil ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının genel ekonomik krizden dolayı şirketin bir süre üretime ara vermesi nedeni ile ücretsiz izne çıkarıldığını, işten çıkarmanın söz konusu olmadığını, davacının fazla mesai ve milli bayram çalışmasının olmadığını, ayrıca bu hakların zamanaşımına uğradığını, ücret alacağına itirazlarının olmadığını ileri sürerek , davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işcinin rızası ve yazılı muvafakati olmadan işverence davacının tek taraflı ücretsiz izne çıkarılmasını eylemli fesih kabul edilip davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının çalışma süresi taraflar arasında çekişmelidir.

Davacı 20.06.2000- 01.01.2009 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş davalı işveren vekili davacının 20.06. 2000-15.07.2001 tarihleri arasında çalıştığını bu tarihten sonra tekrar işe girişinin 30.07.2002 tarihi olduğunu savunmuştur.

Dosyada mevcut hizmet cetvelinden ve ibraname başlıklı belgeden davacının iş yerinde iki dönem halinde çalıştığı görülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15.07.2001- 30.07.2002 tarihleri arasındaki boşluk net bir biçimde değerlendirilmemiş, bu boşlukta davacının çalıştığı kabul edilerek hesap yapılmıştır.

Mahkemece öncelikle iki dönem çalışma ve ibraname davacıya gösterilerek bu husus açıklattırılıp, davacının açıklamaları ve belgeler tekrar değerlendirilerek, gerekirse iki dönem çalışmaya yönelik olarak taraf tanıkları tekrar dinlenip, davacının çalışma süresi kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sonucuna göre hak ve alacakların belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: