Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/11565 K.2012/19034

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde anlaşmalı kurum faturalama sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak davalı tarafından feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile kötüniyet tazminatı ve fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve vergi iadesi alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini, fazla çalışma ve bayram çalışmalarının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında yıllık izin alacağı uyuşmazlık konusudur.

Davacı, dava dilekçesinde 10 gün kullandırılmayan yıllık izin ücreti talep etmiş olup yargılama sürecinde verdiği cevaba cevap dilekçesinde ise 28 günlük yıllık ücretli izin alacağının bulunduğunu iddia etmiştir.

Davalı ise cevap dilekçesinde yıllık izin alacağı yönünden beyanda bulunmamış, ancak bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde davacının dava dilekçesinde 10 günlük izin hakkı talep edildiği halde bilirkişinin fazla hesaplama yaptığı belirtilerek rapora itiraz etmiştir.

Bilirkişi raporunda davacının 2 yıllık kıdemi üzerinden toplam 28 gün izin hakkı olduğu, ibraz edilen belgelerden 9 günlük izin hakkını kullandığından bahisle bakiye 19 günlük izin alacağının bulunduğu belirterek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece, yıllık izin alacağı yönünden yapılan bu hesaplamaya göre hüküm kurulmuştur. Ancak, mahkemece cevaba cevap dilekçesinde yıllık izin alacağı yönünden davacının iddiasını genişlettiği dikkate alınmamıştır. Mahkemece, söz konusu dilekçe davalıya tebliğ edilmediği gibi duruşmada da davalıdan diyecekleri sorulmadan ve davalı tarafından da bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde açıkça bu yönden itiraz edildiği de gözetilmeden yıllık izin alacağının talep aşılarak hüküm altına alınması hatalıdır. 3- Taraflar arasında fazla çalışma alacağı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (11.2.20 10... /17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.20 08... /25857 E, 2008/20636 K., Yargıtay 9.HD.

18.07.20 08... /25857 E, 2008/20636 K., Yargıtay 9. HD. 28.4.20 05... /24398 E,2005/14779 K. Ve Yargıtay 9. HD. 9.12.20 04... /11620 E, 2004/27020 K.) Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır.

Böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer.

Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacı fazla çalışma yaptığını iddia etmiş, davalı ise fazla çalışma yapılmadığını savunmuştur.

Dinlenen taraf tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 08.30-18.30 saatleri arası çalıştığı sabit olup bilirkişi de tanık beyanlarını esas alarak davacının yıllık izinli olduğu günleri dışlamadan fazla çalışma alacağı hesaplamış mahkemece, takdiri indirime gerek olmadığı belirtilerek hesaplanan bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Davacının yıllık izinde olduğu günler dışlanmadan yapılan hesaplamaya itibar edilmesi ve davacının fazla çalışma alacaklarının tanık beyanı ile kanıtlanması gözetilerek yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda makul bir indirim yapılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: