KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2010/14002 E., 2012/168 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin , fazla çalışma, hafta tatili, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işe geç gelme gerekçesiyle işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda davacı iş sözleşmesinin 16.05.2008 tarihinde sona erdirildiği iddiası ile alacak talebinde bulunmuştur.
Dosyada mevcut iş talep formu, davacı işçinin imzasını taşıyan işe giriş bildirgesi ve diğer belgelere göre davacının işe giriş tarihi 01.04.2004 olarak belirlenmektedir. Buna göre, davacı işyerinde 01.04.2004-16.05.2008 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı ve alacakların bu hizmet süresi dikkate alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeksizin 04.01.2004-20.05.2008 tarihleri arasını esas alan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2010/14002, K. 2012/168, 16 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama