Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/33990 K.2012/44525

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilip, davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı yanında yazı işleri müdürü olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili çalışması yaptırıldığını ancak hak ettiği alacakların ve %5 fazlalarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve bunların %5 fazlaları ile ikramiye alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının önce Basın İş Kanunu kapsamı dışında marka müdürü olarak çalıştığını, 09.00-18.00 saatleri arasında çalışma yaptığını,01.03.2007 tarihli iş sözleşmesine göre aylık ücretin günde 3 saate kadar fazla mesailer karşılığı ücreti de kapsadığının kabul edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde ve daha öncede davalı işyerinin grup şirketlerinde çalışmış olduğu ve davacının 13.01.2004-30.11.2004 tarihleri ile 01.07.2005-31.12.2006 dönemlerinde 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında ve 01.01.2007 tarihinden sonraki dönem için ise Basın İş Kanunu kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının neden bildirilmeyen tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda,davacı fazla çalışma yaptığını ileri sürmüş olmakla birlikte fazla mesai yaptığını kanıtlamak için yazılı belge sunmamış, sadece tanık ifadelerine dayanmıştır. Davacı ile birlikte çalıştıklarını belirten tanıklar “çalışma saatlerinin esnek olduğunu, iş bitene kadar çalıştıklarını, iş ve haber durumuna göre geceleri de çalıştıklarını” belirtir şekilde soyut ifadelerde bulunmuşlardır. Davacı tanıklarının beyanları fazla çalışma yapıldığını kesin olarak kanıtlayamadığından , fazla çalışma ve fazla çalışmaya bağlı diğer hakların reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç: