Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/35549 K.2012/44384

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 27/03/1997 tarihinden 22/08/2008 tarihine kadar işçi olarak çalıştığını, bu tarihten itibaren davacının ücretsiz izne gönderildiğini ve daha sonra işe çağrılmadığını, bu tarih itibarıyla davacının iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin-fazla mesai-hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinin ekonomik krizden etkilendiğini, işyerinden işçi çıkartmadan işyerinde faaliyetlerin devamı için 43 işçiyi kapsayacak şekilde 01/08/2008-31/12/2008 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ücretsiz izin uygulamasının başlatıldığını, davacının da bu tarihler arasında ücretsiz izine çıkarıldığını, izin bitiminde davacının 01/01/2009 tarihinde işe çağrıldığını, ancak, davacının işbaşı yapmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ücretsiz izin uygulamasını davacının başlangıçta kabul etmesine rağmen işe çağrılmamasının iş akdinin işveren tarafından feshi anlamında olduğu, 10 yılı aşkın bir süre çalışan işçinin kıdem tazminatı ve diğer her türlü hakkından vazgeçerek iş akdini feshetmesinin hayatın olağan akışına ters olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla mesai ücretinde hakkaniyet indirimi noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir.

Somut olayda, fazla çalışmanın davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek hesaplandığı göz önünde bulundurulduğunda, mahkemece hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: