Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/37012 K.2013/2339

Dava

Taraflar arasındaki, izin ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.01.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, davalı şirkette mühendis olarak 01.06.1986 - 10.05.2007 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, davalı şirketin çeşitli yerlerdeki inşaatı işyerlerin de önceleri mühendis, daha sonraları şantiye şefi olarak çalıştığını son olarak 30.12.2004 tarihinden itibaren ...da şantiye şefi olarak görev yaptığını, belirterek, yıllık ücretli izin ve hafta tatili ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, zamanaşımı defini ileri sürmüş, davacının 2002-2007 arası şantiye şefi olan davacının yasal haklarının ödendiğini belirtmiştir. Davacının yasal haklarını tahakkuk ettirerek ödenmesini sağlayabilecek konumda olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, davacının 01.11.2002 - 31.10.2004 tarihleri arasındaki dönemde, ... inşaat şantiyesi işyerlerinde çalıştığı haftanın 7 günü şantiyede kaldığı, Kasım 2004, Nisan 2007 dönemi aylık ücret bordrolarına göre, davacının bir aylık dönemde ortalama 2 hafta tatili gününde, fiilen çalıştığı ve bu günler için, ilave ücret tahakkuk ettirilerek ödendiği, işyerlerinin inşaat şantiyesi şeklinde olması, nedeniyle davacının, çalışma koşullarında önemli bir farklılığın olmayacağı gerekçesiyle ayda 2 hafta tatili ücretine hak kazanacağı kabul edilmiştir. yıllık izin ücreti de hüküm altına alınmıştır.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyaya davacının dava dışı ... İnşaat AŞ döneminde kullanılan yıllık izin belgeleri sunulmuş, davacı vekili gelen belgelere karşı beyanında izin defterinin izin kullanılmaksızın toplu olarak imzalatıldığını açıklamıştır. Mahkemece, yıllık izin ücreti hesabında ... İnşaat AŞ dönemi dikkate alındığı halde sunulan izin belgeleri yönünden değerlendirme yapılmamış ve bu yönde ek hesap raporu alınmamıştır. Davacının mühendis ya da şantiye şefi olarak çalıştığı dikkate alındığında, kullanmadığı yıllık izinler için izin defterini izin kullanmış gibi imza atması hayatın olağan akışına aykırıdır. İmza içeren yıllık izin kayıtları geçerli olup, gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre yıllık izin ücreti yönünden bir karar verilmelidir.

3- Davacı işçi hafta tatili ücreti talep etmiş, mahkemece 01.11.2002 - 31.10.2004 tarihleri arasındaki dönem için isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içinde hesaplamaya konu dönem için hafta tatili çalışmalarını gösteren yazılı delil bulunmamaktadır. Davacı tanığı davacının eşi olup işyerinde çalışmamış, davacının eve gidiş ve gidişleriyle ilgili beyanda bulunmuştur.

Davacının aynı işverene ait yol şantiyesinde çalıştığı sırada 2004-2007 yılları arasında ayda hafta tatili ücreti ödendiği gerekçesiyle 2002-2004 yılları için de aynı şekilde çalışmış olabileceği belirtilerek hesaplamaya gidildiği görülmektedir. Davacının 2002-2004 yılları arasında otel inşaatı işinde, 2004-2007 yılları arasında ise yol inşaatında çalıştığı anlaşılmaktadır. Varsayıma dayalı olarak hafta tatili ücreti hesabı hatalıdır. Davacı işçi hesaplamaya konu dönemde hafta tatillerinde çalıştığını yöntemince kanıtlayamamıştır. Hafta tatili ücreti isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

Sonuç: