Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/38333 K.2013/2353

Dava

Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini, davalı ve karşı davacı ise davalı işverenin zararın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;

ilamda yazılı nedenlerle her iki davada kısmen gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.01.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı-karşı davacı adına avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir (... 9.HD. 18.11.2008 gün 2007/32717 E, 2008/31210 K.).

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut olayda taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde yılda 270 saate kadar fazla çalışmaların aylık ücrete dahil olduğu kararlaştırılmıştır. Davacıya zaman zaman fazla çalışma ücreti ödendiği bu yönde ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin ödemelerin alındığı da dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda iş sözleşmesinin hükmü değerlendirilmemiş, tanık beyanlarına göre davacının haftada 18 saat çalışma yaptığı kabul edilerek tahakkuk edilen fazla çalışmalar da düşülmek suretiyle hesaplamaya gidilmiştir. İş sözleşmesinin anılan hükmünün fazla çalışma ücreti açısından değerlendirilmemiş oluşu hatalı olduğu gibi dosyadaki delil durumu ve tanık beyanlarına göre davacı işçi iş sözleşmesinde kararlaştırılanın üzerinde fazla çalışma yaptığını yöntemince kanıtlayamamıştır. İş sözleşmesi hükmü gereği yıllık 270 saatlik fazla çalışmaların aylık ücretin içinde yer aldığı, bunun dışındaki fazla çalışmaların da işverence ödendiği anlaşılmaktadır. Fazla çalışma ücreti isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Karşı davaya konu zarar miktarının 1.745,07 TL olduğu dosya içinde yer alan fatura bedelinden anlaşılmaktadır. Davacı işçiye düşen % 55 kusura göre zarar miktarının belirlenerek kabulüne karar verilmesi gerekirken farazi olarak zarar miktarının 1.100,00 TL olarak sınırlandırılması ve buna göre kusur indirimi ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

Sonuç: