KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2010/39410 E., 2013/2551 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2013
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı iş yerinde çalıştığı dönemlerde maaşlarının ve fazla mesai ücretlerinin süresinde ve düzenli olarak ödenmediğini, ayrıca sigorta primlerinin yatırılmaması nedeni ile haklı olarak iş akdini tek taraflı olarak 07/10/2004 tarihinde fesih ettiğini ileri sürülerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının haklı neden olmaksızın işten ayrıldığını ücretlerin zamanında ödendiğini, fazla mesai yapılmadığını ve yıllık izinlerin kullanıldığını savunarak, davanın reddi istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının feshin haksız fesih olduğunu kanıtlayacak delil ve belge ibraz edilmediği gibi yapılan feshin haksız fesih olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından, temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının güvenlik görevlisi olduğu dönemle güvenlik şefi olarak görev yaptığı dönemdeki çalışma şekli farklı olup, her iki dönemdeki fazla çalışma ücretlerinin ayrı ayrı hesaplanması gerekirken çalıştığı tüm dönemde güvenlik şefi olarak çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2010/39410, K. 2013/2551, 22 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama