Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/42530 K.2013/5282

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, ücret alacağı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.02.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin kesinleşen işe iade kararı üzerine işverenin çağrısına rağmen işe başlamadığının anlaşılmasına ve 01.05.2007 tarihinde gerçekleşen feshin geçerli feshin sonuçlarını doğurmasına göre, işverence sözü edilen fesih tarihin de ihbar tazminatının ödenmiş olması karşısında davacının ihbar tazminatına hak kazanamayacağı anlaşılmakla mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddinin bu gerekçeyle yerindedir.

Öte yandan, kıdem tazminatı dava ve ıslah dilekçelerinde talep edilmiş olup her iki talepte de fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin işletilmesi talep olunmuştur. Mahkemece ıslaha konu kıdem tazminatı tutarı için ıslahın yapıldığı tarihten itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili faiz yönünden açıkça temyiz etmiştir.

Kıdem tazminatına 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Davacının talebi de bu yönde olup ıslaha konu kıdem tazminatı için fesih tarihi yerine ıslah tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, sözü edilen durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nun geçici 6. maddesi yollamasıyla HUMK 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç: