Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/42636 K.2013/4450

istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 2006 yılı Haziran ayında çalışmaya başladığını, iş akdinin 12.03.2009 tarihinde işverence feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının kıdem tazminatının ödendiğini, işyeri kayıtlarında görüleceği üzere 12.03.2009 tarihli dilekçesi ile ihbar süresini kullanmayacağını belirttiğini, davayı kabul etmediklerini beyanla reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem tazminatı hesaplama tablosunda davacının ücretinin asgari ücret olarak gösterildiği, aylık 68,90 TL yemek ücreti ile 91,76 TL yol ücretinin giydirimli ücrete yansıtıldığı, günlük giydirimli brüt ücretin 27,56 TL olduğu, bu ücrete göre hesaplanan brüt kıdem tazminatının 2.282,94 TL olduğu, davacının da ihtirazı kayıtsız olarak hesap tablosunu imzaladığı, mevcut belgelere göre davacının asgari ücretle çalıştığı, yemek ve servis sosyal haklarından faydalandığının kabul edildiği,

bu belgeler karşısında davacının kıdem tazminatına hak kazandığı hususunda şüphe yok ise de, hesaplama tablosu dışında ödemeye dair belge bulunmadığından ve davacı kıdem tazminatını almadığını iddia ettiğinden davacıya kıdem tazminatının ödenmediği sonucuna varıldığı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işyerinde 2006 yılı Haziran ayından 12.03.2009 tarihine kadar çalıştığını iddia etmiş, bilirkişi tarafından raporun çalışma süresi başlıklı kısmında davacının fiili çalışma süresinin 07.06.2006-12.03.2009 arası olduğunu tespit edilmişken, hesaplama bölümünde işe giriş ve çıkış tarihleri 07.02.2006-12.03.2009 olarak alınarak hizmet süresi hatalı şekilde 3 yıl 1 ay 5 gün (1130 gün) olarak tespit edilmiş ve kıdem tazminatı hesaplaması bu süre esas alınarak yapılmış olup, mahkemece bu çerçevede tespit edilen hesaplamaya itibarla, taleple bağlılık kuralı ihlal edilerek istemin hüküm altına alınması hatalıdır.

3-İmzalı kıdem tazminatı bordrosuna karşı davacının beyanı alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da hatalıdır.

F) Sonuç: