Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/48509 K.2013/7090

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 20.1.2004 tarihinden 29.l2.2006 tarihine kadar davalı işverene bağlı olarak ... Muhasebeciler ve Mali Müşavirler Odası'nda aralıksız çalıştığını, davalı şirket tarafından iş akdinin tamamen kötüniyetli olarak feshedildiğini, bu nedenle işe iade davası açtığını ve lehine sonuçlandığını ancak yasal haklarının hiçbirini ödemediklerini, bu durumun BÇM raporu ile de doğrulandığını, günde 12 saat çalıştığını, en son net 500,00 TL ücret, 100,00 TL yol yardımı ve 90,00 TL yemek ücreti aldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, yıllık izin, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def’inde bulunduğunu, davacının işe iadesinden sonra işe başlamadığını, mazeretsiz olarak işe gelmediğini, davete rağmen işe gelmediği için davacının tazminat talep edemeyeceğini, davacının haftada 6 gün çalıştığını, yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverenin 4857 Sayılı K.92/son bendine göre iş müfettişi raporunun aksini eşdeğer güçlü delil ile ispat edemediği, dinlenen tanıkların da müfettiş raporu doğrultusunda beyanda bulundukları, bu nedenle davacının iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde veya haklı nedenle feshedildiğine ilişkin hiçbir bir belge ve bilgi bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla çalışma hesapları tanık beyanlarının yanı sıra ağırlıklı olarak vardiya raporları ve BÇM İş Müfettişi'nin tetkiklerine dayanmaktadır. Bu belgeler karşısında fazla çalışma ücretinden yapılan %40 indirim fazla olup, daha makul oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde indirim yapılması hatalıdır.

3- Davacının Mart 2006 ayında kullandığı izine ilişkin belgenin vardiya raporları doğrultusunda geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de dosyada bu vardiya raporuna rastlanmamıştır.

Mahkemece BÇM raporunda bahsi geçen vardiya belgeleri BÇM'den istenerek bu saptamanın teyidi gerekirken izin ücretinin eksik inceleme ile hüküm altına alınması hatalıdır.

4- 12 Saatlik vardiya halinde çalışan davacının günlük çalışma süresinin hesabında ara dinlenmenin 1,5 saat yerine yarım saat indirimi hatalıdır.

5- Islaha karşı yapılan zamanaşımı itirazının değerlendirilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç: