Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/51309 K.2013/9361

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı üniversiteye ait sosyal tesislerde 1996-2002 yılları arasında çalıştığını ve haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek, çalışma süresinin tespiti ile ödenmeyen kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve temyiz üzerine Yargıtay’ca hizmet tespiti davası ile işçilik alacakları davasının birlikte görülemeyeceği gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak işbu alacak davası, dosyadan ayrılıp yeni esasa kaydedilmiş, hizmet tespiti davası ise vazgeçme nedeniyle sonuçlanmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının kendi işçileri olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, feshin işverence haksız olarak yapıldığı sonucuna varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı üniversite 2547 sayılı Yasa'nın 56/b maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu hâlde yargılama giderlerine harç dahil edilerek üniversiteye harç yükletilmesi hatalıdır.

3-Somut olayda davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları tanık beyanına göre hesaplanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacının mayıs-ekim döneminde hafta içindeki 5 günlük çalışması için günde 2 saat fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Ancak bilirkişinin bu sonuca nasıl ulaştığı, davacının günlük mesainin kaç saat olduğu, hafta tatillerindeki çalışmaların hesaba katılıp katılmadığı, ara dinlenmesinin ne kadar olduğu, haftalık 45 saati geçen fazla çalışmanın ne kadar olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmamıştır.

Yine davacının 15.02.2002-30.3.2002 dönemindeki cumartesi ve pazar günlerindeki çalışmalarının tamamı için hafta tatili ücreti alacağı hesaplanmıştır. Hafta tatili ücretinin hak edilebilmesi için tatilden önceki 6 işgününde çalışılmış olunması gerekmektedir. Davacının hafta tatili ücretine esas alınan süredeki cumartesi günü çalışmasının normal mesai çalışması olarak değerlendirilmesi ve fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücretinin buna göre hesaplanması gerekmektedir.

Mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

4-Kabule göre de, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları tanık beyanına göre ve 1 yıldan uzun süre için hesaplandığı hâlde 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 43,44. maddeleri uyarınca hakkaniyet indirimi yapılmaması, davalı vekilinin zamanaşımı def’ileri noktasında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

Mahkemece, ... 1. İş Mahkemesi’nin 2003/117 esas sayılı hizmet tespiti dava dosyasının bu dosya arasına alınarak, dosyanın hesap konusunda uzman bir bilirkişiye tevdi edilip yukarıda açıklanan hususların da dikkate alınması suretiyle ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak, davalının zamanaşımı def’ileri de değerlendirilip sonuca gidilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre ve eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: