KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2010/6681 E., 2012/15197 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2012
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesini ssk primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin alacağını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının istifa ederek işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.
Davacının, davalı işyerinde asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığı sabittir. Davacının sigorta primleri asgari ücret üzerinden yatırılmıştır. Davacının gerçek ücreti asgari ücret ve sefer priminden oluşmaktadır. Bu durumda davacının sigorta primi bu ücret üzerinden yatırılması gerekir. Davacı iş sözleşmesini bu nedenle haklı olarak 9.5.2008 tarihinde feshetmiştir. Bu tarihten sonra 10.5.2008 tarihinde işverene verdiği istifa dilekçesinin bir önemi yoktur. Davacının kıdem tazminatı hüküm altına alınması gerekirken mahkemece kıdem tazminatının reddi isabetsizdir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2010/6681, K. 2012/15197, 2 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama