Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/8763 K.2012/16880

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin 15.11.2006 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 22.10.2008 tarihli ücret bordrosunu talep ettiğinde 19.09.2008 tarihinde işten çıkışının yapıldığını öğrendiğini, müvekkilinin sigortasız çalıştırdığını, nedenini sorduğundan işverenin “bir daha işe gelme seni işten kovuyorum” dediğini, tazminatlarının ödenmediğini, haftanın 6 günü çalıştıklarını, 08.30-18.00 saatleri arasında çalışma yapıldığını milli bayramlarda da çalıştıklarını, hak ettiği alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla ücret alacağı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, bayram tatili alacağı,

izin ücreti alacağı, fazla mesai ücreti alacağı olmak üzere toplam 1.500,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 15.12.2009 tarihli dilekçesi ile talebini 12.717,00 TL ıslah etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, ücret, fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacakları taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı, davalı tarafından haksız olarak iş akdine son verildiğini iddia ederek işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş, davalı ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iş sözleşmesinin 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesi gereğince haklı feshedildiğinden bahsedilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamı ve özellikle tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde davacının 4857 sayılı yasanın 25/II-g kapsamında kalan herhangi bir eyleminin bulunduğuna ilişkin kesin ve inandırıcı bir olgu bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı tanığı ...'ın 28.04.2009 tarihli yeminli anlatımında da davalı işverenle davacı arasında bir belge imzalaması konusunda tartışma çıktığı dikkate alındığında, davalı işverence davacının iş akdinin haklı bir neden olmaksızın sona erdirildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarına hükmedilmesi gerekirken bir kısım tanık beyanlarında geçen ve ayrıntı içermeyen davacının diğer bir işçinin eşini rahatsız ettiğine ilişkin ispatlanamayan olgulara dayanılarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi isabetsiz olup hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: