Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/9767 K.2012/17329

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerine 15.10.1985 tarihinde girerek çalışmaya başladığını, 25.01.2008 tarihinde işten çıkartılıncaya kadar kesintisiz çalıştığını, işyerinde 18.02.2008 tarihli bir açıklama ile emekliliği hak eden kişilerin emekli olmaları durumunda ... Sözleşmesinin geçici 5. Maddesinde belirtilen ihbar tazminatına ilave olarak 8.000,00.USD karşılığı Türk Lirasının emekliliğe teşvik primi olarak ödeneceğinin duyurulduğunu, bu nedenle teşvik piriminin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işyerinden ayrılmasından sonra şirket tarafından alınan ve kısa bir süre için yürürlükte duran emekliliğe teşvik primi kararından yararlanamayacağını, davacının 23.01.2008 tarihli el yazısı ile yazılmış dilekçe ile emekliliğe ayrılmak istediğini beyan ettiğini, davacıya emekli olurken tüm yasal haklarının ödendiğini, emekliliğe teşvik priminin ne mevzuatta ne de ... Sözleşmesinde yer almadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacı, emekliliğe teşvik primini talep etmiş,mahkemece bu talep kabul edilmiştir.

Dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile emekliliğe teşvik yazılarından emekliliğe teşvik ikramiyesi olarak adlandırılan ödemenin şirketin atıfeti olup, herhangi bir iş sözleşmesi veya TİS hükmüne dayanmadığı, davacının yaşlılık aylığı için ayrıldığı tarih olan 25.01.2008 tarihi itibariyle emekliliğe teşvik ikramiyesi uygulaması olmayıp davacının işverenden böyle bir talebinin de bulunmadığı görülmüştür.

Mahkeme gerekçesinde TİS'nin 5.maddesine istinaden emekliliğe teşvik ikramiyesi uygulandığı belirtilmişse de bu maddenin kendi isteğiyle ayrılacaklara ihbar tazminatı ödemesini içerdiği, emekliliğe teşvik primi ödeneceğine ilişkin bir hüküm taşımadığı anlaşılmıştır.

Sonuç olarak, davacının yaşlılık aylığı bağlanması için ayrılışından sonra işverenin yaptığı teşvik uygulamasından faydalanması mümkün olmayıp davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

2-Kabule göre de ıslah dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesi hatalıdır.

F) Sonuç: