Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/10951 K.2013/13489

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 17.09.2002 tarihinden bu yana nakış bölüm sorumlusu olarak çalıştığını, yaptığı işin gereği olarak aylık net maaşının 600,00 TL olduğunu, ancak SSK’ya asgari ücret bildirildiğini, işveren tarafından fazla mesai yapmaya zorlandığını, bu şekildeki çalışmasının 08.00-20.00 saatleri arasında sürdüğünü, en az 4 saat fazla çalışma yaptığını, haftada en az bir pazar tatilinde çalıştığını, ancak ücretinin ödenmediğini, 2008 yılı Ekim, Kasım ve Aralık aylarına ait ücretlerinin fesih tarihine kadar ödenmediğini, ödenmeyen maaşlarını alabilmek izin diğer işçilerle birlikte istifaya zorlandığını, ...

6.Noterliğinden gönderdiği 12.12.2008 tarih, 21049 Y. Numaralı ihtarname ile iş sözleşmesini feshettiğini, çalışma sırasında yaklaşık 3,00 TL değerinde yemek verildiğini, 2 TL değerinde servis yardımı yapıldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram-genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerinde 17.09.2002 tarihinde çalışmaya başladığını, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili alacağı, genel tatil alacağının olmadığını, davacının ücret bordrolarındaki imzalarına göre ücret alacağı olmadığını, fazla mesai yapmasının söz konusu olmadığını ve fazla çalışma yapmaya zorlanmadığını, işyeri kayıtlarında davacının fazla çalışma yapmayı kabul ettiğine dair imzasını havi belgeler bulunduğunu, her gün 4 saat fazla çalışma yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, fazla çalışma yapılması halinde buna ilişkin ücretlerin bordro ile ödendiğini, hafta tatili çalışması,

ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı olmadığını, davacının tüm alacaklar için hakkın doğum tarihinden itibaren en yüksek faiz istemini kabul etmediklerini, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları ve hafta tatili ücret alacakları yönünden zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini 4857 Sayılı İş Kanununun 24/2-e maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiği, iş yerinde fazla mesai çalışması yaptığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının iş yerinde fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı tanıkları, 12’şer saatlik çalışma dilimlerine ilişkin bilgi vermişlerdir.

Davalı tanığı, 2007 yılına kadar iş yerinde davacının 3’lü vardiya usulünde çalıştığını belirtmiştir.

Mahkemece, davacı tanıklarından 2007 yılına kadar iş yerinde 3’lü vardiya usulü ile çalışılıp çalışılmadığı hususu sorulup bu konuda davalı tanığı beyanı ile uyumlu ifade olduğu takdirde, bu tarihe kadar davacının fazla mesai ücretine hak kazanamayacağı görülecektir.

Davacı tanıklarının yeniden dinlenerek ve gerekirse bilirkişiden ek rapor alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: