KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/12907 E., 2013/13224 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2013
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdinin işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi sebep gösterilerek önel verilmeksizin tek taraflı olarak derhal feshedildiğini, ancak ihbar ve kıdem tazminatının bugüne kadar ödenmediğini, davalının 5917 sayılı yasayı sebep göstererek iş akdini feshetmesinin yasal kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmemesi için bir mazeret olmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
Davalı Kurumun 1606 sayılı Kanunu'nun 3685 sayılı kanun ile değişen 1. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Kurum aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine;
“ 3- Davalı Harçtan muaf olduğundan Kurum aleyhine bakiye harca hükmedilmesine yer olmadığına,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/12907, K. 2013/13224, 2 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama