Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/13471 K.2013/12946

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 06.03.1997 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 14.04.2009 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, çalışma saatlerinin 08.00-18.00, 18.30 olduğunu, 01.01.2009 tarihinden işten çıkarıldığı tarihe kadar günlük normal mesai saatleri içinde çalıştığını, bu tarihe kadar sürekli fazla çalışmada bulunduğunu ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, iş akdi haksız olarak feshedilen davacının kıdem, ihbar tazminatı ve diğer alacaklarını alabilmek için davalı tarafından sunulan ibraname başlıklı belgenin imzalanması koşulu ile kendisine ödendiğini iddia ederek 3.000 TL fazla mesai ücretinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı süre ve fazla çalışmaya ilişkin iddialarının gerçeği yansıtmadığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ne kadar fazla çalıştığını bile ya bilmediğini ya da dava dilekçesine açıklama yazma gereğini bile duymadığını, öncelikle bu müphem hususun davacıya açıklattırılmasını ve iddia ettiği fazla çalışmanın ne kadar olduğunun veya neyi kapsadığının açıklattırılmasını talep ettiklerini, davacının çalıştığı süre zarfındaki tüm fazla çalışmalarının ücretinin kendisine ödendiğini, ödemelere dair maaş bordrolarında açıklama bulunduğunu, bunun dışında başkaca hiçbir fazla çalışması olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 06/03/1997-14/04/2009 tarihleri arasında kantar görevlisi olarak çalıştığı, davacının imzaladığı ibranamede fazla mesaiye ilişkin haklarını saklı tuttuğu, işyerinde 01.01.2009 tarihine kadar çalışma saatlerinin haftada 6 gün 08.00-18.00 olduğu, öğlen yemeği ve zorunlu istirahat süreleri mahsup edildiğinde çalışma saatlerine göre davacının haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı, bazı aylar bordrolarında fazla mesai tahakkuku ve davacı ( itiraz edilmeyen) imzası bulunduğu, bu aylar için fazla mesai hesaplaması yapılamayacağı, imzasız veya fazla mesai tahakkuku bulunmayan aylar yönünden davacının talep ettiği fazla mesai ücretlerinin ödendiğine dair delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut olayda davacının fazla mesai iddiasının tanık beyanları ile kanıtlanması karşısında mahkemece yukarıda açıklanan ilke kararı çerçevesinde hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği hususunun gözden kaçırılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: