Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/15644 K.2013/16274

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin 15.01.2008 tarihinde işveren tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeden feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacı ile işveren arasında hizmet ilişkisi olmadığını, davalı iki şirketin ayrı tüzel kişiliğe sahip olduklarını ve ortaklıklarının olmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, taraflar arasında hizmet ilişkisinin ve organik bağın bulunduğu, iş akdinin davalı tarafından feshedilip, feshin haklı nedene dayandığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı, davacının çalıştığı şirketler, çalışma dönemleri ile ilgili ve ayrıca kıdem tazminatı alacağı, ihbar tazminatı alacağı, fazla mesai alacağı, hafta tatili çalışması alacağı, ulusal bayram ve genel tatil çalışması alacağı, yıllık ücretli izin bedeli alacağına ilişkin olarak yemin deliline dayandığını, davacının yemin davetiyesini almasına rağmen duruşmaya gelmeyerek yeminden kaçındığını ancak bu hususun mahkemece dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu ileri sürerek bu yönden de kararı temyiz etmektedir.

Medeni Usul Hukukumuzda yemin delili kesin delil niteliğinde olup; uygulama ve öğreti de iki başlık halinde ele alınmaktadır. Bunlardan birisi taraf yemini (Kesin yemin), diğeri de resen yemin (hakimin teklif ettiği tamamlayıcı yemin) dir.

Kesin yemin, ispat yükü kendisine düşen tarafın davanın halline etkili bir vakıanın ispatı için diğer tarafa teklif ettiği yemin olup, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 344 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Yemin teklif edecek taraf, ispat yükü kendisine düşen fakat iddiasını veya savunmasını ispat edememiş olan taraftır.

Hakimin teklif ettiği tamamlayıcı yemin ise 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 356.maddesinde düzenlenmiş olup; maddede yer alan "iddia olunan hususun kesin delillerle ispat edilememiş olması" ve "iddia olunan hususun ispatı için gösterilen delillerin hüküm verilebilecek derecede hakimi ikna edememesi" koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Yine, Aynı Kanunun 195 ve devamı maddelerinde esasa cevap düzenlenmiş olup; davalının varsa karşı delillerini bildirmesi gereği, 200.maddede 179. ve 180.maddelere atıfla açıkça belirtilmiştir.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, mahkemece yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ancak ispat yükü kendisine düşen tarafın yemin deliline başvuru hakkının varlığı ile mümkündür. Yasal olarak kullanılma hakkı bulunmayan bir hakkın varlığının mahkemece hatırlatılması da düşünülemez. Yemin deliline dayanılabilmesi de ancak, ya tarafların delil listelerinde açıkça bu delile dayanmaları veya davacının dava dilekçesinde, davalının da cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmaları veya uygulamada kabul edildiği şekliyle sair deliller ifadesine yer vermeleri ile olanaklıdır. (Hukuk Genel Kurulu 24.01.2007, 2007/3-29 E, 2007/19 K.

İspat külfeti kendisinde olmayan tarafın karşı tarafa yönelttiği yemin hukuki sonuç doğurmaz.

Somut olayda, davalı taraf yemin deliline dayanmış olup, davacıya yemin teklifinde bulunulmuş ve usulüne uygun olarak yemin davetiyesi davacıya tebliğ edilmiş ancak davacı duruşmaya gelmemiş ve yemin etmekten kaçınmıştır. Yemin delili kesin delil olup, yemin metnindeki iddiaların yemin davetiyesini almasına rağmen duruşmaya gelmeyerek, davacı tarafından kabul edildiği mahkemece gözetilmeden bütün taleplerin reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: