Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/17574 K.2013/17721

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin ... Denizcilik Ltd. Şti. ve ... Makine Ltd. Şti. bünyesinde 2005 yılından itibarin diğer davalı ... bünyesindeki ... Tersanesinde montaj ustası olarak çalıştığını,ücretinin 1540 TL ... olduğunu, 16.01.2008 tarihinde iş kazası geçirdiğini, geçirdiği operasyon, istirahat vs. sonunda 27.03.2008 tarihinde işbaşı yapabileceğinin kendisine bildirildiğini, işyerine gittiğinde kendisine iş verilmediğini, kendisine bu şekilde çalışmasının mümkün olmadığının fiilen bildirilerek haksız olarak iş akdine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücret alacağını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, müvekkillerden ... şirketi ile diğer davalılar arasında asıl işveren – alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, diğer davalıların ... şirketine ait tersanede bulunmasının sebebinin dava dışı ... Denizcilik şirketine ait yüzer havuzun müvekkili tersane alanının önünde bulunması olduğunu, bu nedenle ... şirketine husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, davacının kendi kusurundan kaynaklanan kazada ...

Makine şirketinin vicdan azabı duyduğunu ve davacıya özel araba tahsis ettiğini, davacının iş akdinin feshedilmediğini, kendisinin kaza sonrasında işbaşı yapmadığını, İş Kanunu’nun 20.maddesi uyarınca davacının yasal 1 aylık sürede dava ikame etmediğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının bu madde hükmü doğrultusunda, işbaşı yapmayan davacının iş akdinin feshinin İş Kanunu uyarınca geçerli neden sayıldığını belirterek haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosyaya celbedilen müfettiş tahkikat raporunda şirket ortağı olan Erol Yılmaz' ın ifadesinde; davacının ilk olarak 03.05.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, en son 31.12.2007 tarihi itibari ile işyerinde usta yardımcısı olarak çalışmaya başladığı,kazanın 16.01.2008 tarihinde ...'nın işyerinde çalıştığı sırada meydana geldiğini beyan ettiği,yine müfettiş tahkikatında 506 sayılı Yasanın

4.maddesi uyarınca işyerinin ... Deniz Makine İnş. Taahhüt ve Tic. Ltd. Şti. olduğunun belirlendiği, dinlenen tanık beyanları ile de ... Denizcilik ile ... Makine de çalışılan dönemlerde ...

Tersanesi içinde görev yaptıkları ve taşeron firma olarak faaliyette bulundukları anlaşıldığından her üç davalının müteselsil sorumluluğu yoluna gidildiği,yine davalı tanık beyanları ile davacının rapor bitimi sonrasında işyerinde görülmüş olduğu ve davacıyla yaptıkları konuşmada; doktorun hafif işlerde çalışabileceğini beyan ettiğini ifade etmeleri karşısında davacının herhangi bir neden olmaksızın iş kazası geçirmiş olmasına rağmen başka bir yerde iş bulabilme şansının da bulunmadığı bir ortamda işyerini terk etmiş olması , hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları dikkate alınarak 1 saat ara dinlenme düşülmesiyle davacının günlük 8,5 saatten haftalık 51 saat çalıştığı,ayrıca bunun dışında haftada ortalama 3 gün 3 saatten yapılan toplam 9 saatlik fazla çalışmaların da ilavesiyle haftada 60 saat çalıştığı ve buna göre haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmışsa da yapılan bu hesaplama da öncelikle davacı işçinin haftada çalıştığı gün sayısı ve günlük çalışma süreleri ve ara dinlenme süresinin açıkça tespit edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir.

Tanık anlatımları dikkate alındığında davacı işçinin haftada 6 gün çalıştığı ve haftanın 3 günü 08.00-17.30 arası,diğer 3 gün ise 3 saat daha çalışarak 08.00-20.30 arası çalıştığı,bu çalışma şekline göre 3 gün günde 9,5 saat çalışma ve 1 saat ara dinlenme sonucunda 25,5 saat,yine diğer 3 gün ise günde 12,5 saat çalışma ve 1,5 saat ara dinlenme sonucunda 33 saat ve 6 günde toplam 58,5 saat çalışma yaptığı anlaşıldığından davacının yaptığı fazla çalışmanın haftada 13,5 saat olmasına rağmen bilirkişi raporunda hatalı hesaplama sonucu davacının haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı tespitinin kabulü ile hüküm kurulması hatalıdır.

3- Yine tanık beyanları uyarınca tespit edilen fazla çalışma ücret alacağından mahkemece yapılacak olan hakkaniyet indirimi miktarının da gerekçeli kararda açıkça belirtilmemeside hatalıdır.

F) Sonuç: