Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/23626 K.2013/22049

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı iş yerinde kasa şefi olarak 15.05.2008-11.11.2008 ve 01.01.2009-16.07.2009 arası çalıştığını, işten haksız olarak çıkartıldığını, aylık net ücretinin 800,00 TL olduğunu, mesainin 07.30-22.00 arası yapıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının 11.07.2009 tarihinden sonra 2 gün işe gelmediğini ve 14.07.2009 tarihinden itibaren de işe gelmediğinden devamsızlık nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, en son 11 günlük ücret bakiyesi olan 154,28 TL ücretinin davacı adına bankaya yatırıldığını, davacının yıllık izne hak kazanamadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

A) Davacı temyizinin incelenmesinde;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hâkime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK geçici 3. Madde 2. Fıkrasına göre.

Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Buna göre, temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK’nun 432. madde yollaması ile aynı yasanın 426/D maddesi gereğince işlem yapılması ve 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen(HUMK.432-426/F), temyiz defterine kaydı yapılmayan(HUMK. 432-426/C) veya

verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan (HUMK. 432-426/D) kararlar kesinleşmiş olur.

Karar davacıya 24.03.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilmiştir. Davacının temyiz talebinin 8 günlük temyiz süresi 01.04.2011 tarihi geçtikten sonra 13.04.2009 tarihinde yapıldığı temyiz defterine kayıt ve harç makbuzlarından anlaşıldığından, davacının temyiz talebinin HUMK. nun 432.madde yollaması ile aynı kanunun 426/F maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle REDDİNE,

B- Davalı temyizinin incelenmesinde;

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının tespit edilen hizmet süresinin sona eriş tarihi hususunda uyuşmazlık vardır.

Davacı; dava dilekçesinde hizmet akdinin 16.07.2009 tarihinde sona erdiğini iddia etmiştir. Davalı ise davacının fiilen 11.09.2009 tarihine kadar çalıştığını savunmuştur.

Davacı tarafından Çalışma ve Sosyal Güvenlik ... Bölge Müdürlüğü’ne işveren hakkında yapılan şikâyet başvurusuna ait dilekçe incelendiğinde işten çıkış tarihinin bizatihi davacı tarafından 11.07.2009 olarak yazıldığı görülmektedir. Çalışma ve Sosyal Güvenlik ... Bölge Müdürlüğü’ne yapılan bu başvurunun içeriğinin davacıyı bağlaması karşısında davacının hizmet süresinin sona eriş tarihinin 11.07.2009 tarihi olarak kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Davacı dava dilekçesinde talep ettiği alacak kalemleri için faiz talep etmiş ise de bilahare ıslah dilekçesinde talep ettiği alacak kalemleri için faiz talep etmediği halde HMK 26. maddesinde belirtilen talep ile bağlılık kuralı aşılarak ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesi hatalıdır.

F) Sonuç: