Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/23646 K.2013/22058

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 03.09.2006 - 14.10.2008 tarihleri arasında kesintisiz olarak sekreter ve ön muhasebe elemanı olarak çalıştığını, her gün 09.00 - 18.00 saatleri, Cumartesi günleri 09.00- 13.00 saatleri arası çalıştığını, ayda en az 20 gün hafta içi saat 20.00 ye kadar Cumartesi günleri 18.00’e kadar çalıştığını, öğle arası verilmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, milli bayram alacağı, fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işyerine sekreter ve ön muhasebe elamanı olarak alındığını, son 5-6 aydır üzerine düşen görevlerini yapmayan davacının görevini aksattığını, görevini yapmamakta ısrar eden davacının ikaz edilip sürekli olarak görevinin hatırlatılmasına rağmen davacının olumsuz davranışlarında ısrar ettiğini, davacının olumsuz davranışları nedeniyle işin işleyişi açısından ciddi sorunların olması nedeniyle yeni bir elamana ihtiyaç duyulduğunu, uyarılara rağmen yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacının iş akdinin haklı nedenle İş Kanunu’nun 25/II-h maddesi uyarınca feshedildiğini,

kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığını, hiçbir ulusal bayram ve resmi bayramlarda çalışmayan davacının yıllık izinlerini kullandığını, hafta içi 09-18, cumartesi günlerinde 09-12 saatleri arasında haftada 48 saat çalışan davacının fazla çalışmasının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Taraflar arasında davacının tespit edilen hizmet süresinin sona eriş tarihi hususunda uyuşmazlık vardır.

Davacı dava dilekçesinde 03.09.2006-14.10.2008 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı davacının hizmet süresi hususunda savunmada bulunmamıştır. Hizmet cetveli dökümüne göre davacının 16.12.2006-14.10.2008 tarihleri arasında çalışması bildirilmiştir. Ortak tanık davalının hizmet süresi ile ilgili beyanda bulunmamış olup davalı tanığı davacının Ekim 2006 ayında işe girdiğini bildiğini, çıkışını hatırlamadığını beyan etmiştir.

Mahkemece gerekçe kısmında davacının hizmet süresi 03.09.2006-14.10.2008 tarihleri arası olduğu yazılıdır. Hüküm fıkrasında tespit edilen alacaklar ise hükme dayanak kılınan bilirkişi raporuna göre belirlenmiş olup bilirkişi davacının çalışma süresinin hizmet cetveli dökümüne göre belirlendiğini beyan etmiştir.

Mahkemece gerekçe kısmında davacının çalışma süresi 03.09.2006-14.10.2008 tarihleri arası olarak belirlenmiş iken hüküm kısmında 16.12.2006-14.10.2008 tarihleri arasında hizmet süresi olduğuna itibarla hazırlanan bilirkişi raporundaki miktarlara hükmedilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkili şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacının tespit edilen ücret seviyesine yol ücretinin dâhil edilip edilmediği hususunda uyuşmazlık vardır.

Dinlenen müşterek tanık "işveren yemek ücretini veriyordu, yol parası da alıyorduk." diye, davalı tanığı ise "servisimiz yoktu, kendi imkânlarımızla gelip gitmekteydik." diye beyanda bulunmuştur. Davacının ücret yanında yol ücreti de verildiğine yönelik iddiasını ortak tanık teyit etmiştir. Bu nedenle tazminata esas ücrete, yol ücretinin de eklenmesi gerekirken dosya münderecatı ile örtüşmeyen ek bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

4- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalının cevap dilekçesinde davacının haftanın 6 günü 48 saat çalıştığı yönündeki beyanı dikkate alınmaksızın; hatalı bir şekilde davalı vekilinin haftalık çalışma saatini 43 saat olarak beyan ettiğini bildiren bilirkişi raporuna itibarla fazla mesai alacağı talebinin reddi hatalıdır.

F) Sonuç: