Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/25224 K.2013/22210

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 18/02/1998 tarihinden 29/07/2009 tarihine kadar şöför olarak 07-21 saatleri arası 6 gün çalıştığını, ayda 2 defa şehir dışına Erzurum bölgesine kargo taşıdığını fazla mesai ücretinin ödenmediğini ve son yıla ait yıllık izninin kullandırılmadığını ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek , fazlaya dair talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla, 2.000,00 TL fazla mesai alacağı, 250,00 TL yıllık ücretli izin alacağının faizleri ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 29/07/2009 tarihinde istifa etmesi sebebi ile alacaklarının nakit olarak ödenerek ibraname alındığını ve hiç bir alacağının kalmadığını, sürücü olarak vardiya usulü çalıştığından fazla mesai alacağı bulunmadığını, taleplerinin de 5 yıllık zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı temyizi yönünden; yargılama aşamasında davalı vekili davacının ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı definde bulunmuş ve mahkemece bu konuda resen hesaplama yapılarak 3323.62 TL fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece yapılan hesaplamada 2004 ve 2005 yıllarındaki fazla çalışma brüt bedellerinin mahsubu ile (2.808,75+2.613,24+517,44+615,00=)6.554,43TL fazla mesai alacak miktarı ile bilirkişinin 11/01/2011 tarihli 2.ek raporundaki değerler arasındaki basit oranlama ile toplam (6.554,43x6.267,36/12.359,70=)3.323,62TL fazla mesai alacağı bulunduğu belirtilmiştir.

Davacının davasını ıslah tarihi 12.11.2010 tarihi olup geriye doğru 5 yıl gittiğimizde 12.11.2005 tarihinden evvelki fazla çalışma ücretlerinin zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır.Buna göre 12.11.2005 tarihinden 29.7.2009 tarihine kadar olan süre için fazla çalışma ücreti hesaplanmalı, dava dilekçesinde talep edilen ve zamanaşımına uğramayan 2000 TL fazla çalışma ücreti de hesaplanan miktara ilave edilmelidir. Mahkemece yapılacak iş davalının ıslah tarihinden sonraki zamanaşımı definin değerlendirilmesi yönünden ek rapor almaktan ibarettir.Yazılı şekilde yapılan hesaplama hatalıdır.

2-Dosya içeriğinde mevcut 7.1.2009 tarihli davacı tarafından imzalanan ‘muvafakatname’ başlıklı belge de “İş K. İle Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliğinin 5. maddesindeki yasal sürelerde ve gerektiğinde 2009 yılı içinde fazla çalışma yapmaya muvafakat ediyorum.”şeklinde bir düzenleme mevcuttur.

Bilirkişi söz konusu muvafakatname içeriğine göre aylık ücretin yıllık 270 saatlik fazla çalışmaları da kapsadığını kabul ederek hesaplama yapmış ise de davacı tarafından imzalanan muvafakatname gerektiğinde fazla mesai yapmayı kabule yönelik olup aylık ücretinin fazla çalışmayı da kapsayacağı yönünde bir kabul ve beyan bulunmamaktadır. Kaldı ki davalı da fazla çalışmaları karşılığının aylık ücret içinde ödendiğini iddia etmemiştir. Bu sebeple bilirkişinin fazla çalışma ücretinin hesabında yıllık 270 saati mahsup ederek hesaplama yapması hatalıdır.

3- Davalının temyizine gelince ; bilirkişi davalı ... şirketinde şöför olarak çalışan davacının tanık beyanları doğrultusunda haftada 6 gün günde 3.5 saat fazla çalışma yaptığını kabul ederek fazla çalışma ücretini hesaplamıştır.Ancak bu sonuca nasıl ulaştığını, hangi tanıkların beyanlarını esas aldığını, çalışma saatlerini, ara dinlenme süresini belirtmemiştir.Rapor bu yönüyle de denetime elverişli değildir.

Bu sebeple ve yukarıda belirtilen nedenlerle farklı bir bilirkişiden davacının haftanın kaç günü hangi saatler arasında çalıştığı, günlük ve haftalık çalışma süreleri, ara dinlenme süresi belirlenmek suretiyle denetime elverişli rapor alınmalı, davacı ile aynı işi yapan işçiler tarafından davalı aleyhine açılan dosyalardaki çalışma süreleri de birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.Yazılı şekilde denetimden ve anlaşılır olmaktan uzak bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: