Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/25454 K.2013/22602

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının finansman sorumlusu olarak çalıştığını, işvereninin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını açıklamak gibi nedenlerden dolayı iş akdinin feshedildiğini, çalıştığı sürede şirket çıkarları aleyhine eylemlerde bulunup haksız kazanç sağlandığını, şirket hesabından 265.755,60 TL avans aldığını ne amaçla ve ne miktarda kullandığına dair hiçbir belge ve bilgi vermediğini iddia ederek zararının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı şirketin ... sektöründe baz istasyonların kurulması ve bakımının yapılması işini yaptığını, yüksek miktarlar içeren anlaşmalara aracılık edip sözleşmeler imzaladığını, kendisine taahhüt edilen primlerin ödenmesini istediği zaman şirkette pasifize edilip maaşları ödenmeden işten çıkarıldığını, şirket hesabından avans alıp kapatmadığı iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iddiasının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı şirket, esas olarak davalının imzasını taşıyan para makbuzlarına ve davalının kardeşinin kredi borcunun ödenmesine ilişkin banka dekontlarına dayanmıştır.

Davalı vekili delillere karşı sunduğu 09.03.2010 tarihli dilekçesinde ticari defterlerde kayıtlı olmayan ödemelerin iş avansı olarak verilmediğini belirtmiş ise de makbuzlarda belirtilen paraların neye karşılık alındığını açıklamadığı gibi, imzaları da inkar etmemiştir.

Bu makbuzlar karşısında davalıya toplam 105.000,00 dolar ve 50,000,00 TL’nin ödendiği sabittir. Para makbuzlarında yazan miktarların ticari defterlere kaydedilmemesi mali ve vergi sorumluluğunu gerektiren bir husus olup alacak açısından sonuca etkili değildir. Bu nedenlerle davalıya ödendiği kanıtlanan 105.000,00 dolar ve 50.000,00 TL’nin şirkete iadesi kanıtlanamadığından bu miktarların kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalıdır.

Banka dekontlarına gelince; davacı şirket ile davalının kardeşi olduğu anlaşılan ...arasındaki ilişki araştırılarak, ayrıca davalının ...’nun kredi borcunun ödenmesine ilişkin bir talimatı olup olmadığı belirlenerek hüküm kurulması gerekirken dekontlara yönelik olarak eksik inceleme ile karar verilmesi de hatalı olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: