Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/2773 K.2013/10578

Yerel mahkeme, her iki davayıda kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı (karşı davalı), davalı şirketin (karşı davalının) patronu ve eşinin şoförlüğünü yaptığını, işyerine yeni bir şoför alındığında bu şoförü patronun eşi olan Şükran’a 18.02.2007 günü götürdüğünü ve tanıştırdığını, bu sırada Şükran tarafından sinkaflı sözlerle hakaret edilip işten kovulduğunu, ertesi gün patronun kendisini geri çağırıp Şükran’a 4.320 USD para götürmesini istediğini, parayı getirince Şükran’ın tekrar kovduğunu, bu yüzden parayı iade edemediğini, ayın 20’sinden sonra da devamsızlık tutanakları tutulduğunu belirterek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı (karşı davacı) Şirket vekili, davacının (karşı davalının) 20.02.2007 gününden itibaren 3 gün üst üste işe gelmediğinden devamsızlık nedeniyle ve haklı sebeple iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının (karşı davalının) şirketten aldığı 4.320 USD’yi iade etmediğini, şirket ortağı olan Sinan’ın davacının (karşı davalının) bankadan aldığı kredi borcuna kefil olup borcun bir kısmını kapattığını belirterek, asıl davanın reddini istemiştir.

Davalı (karşı davacı) şirket karşı davasında ise, iade edilmeyen 4.320 USD paranın, şirket adına kendisine verilen kredi kartındaki kişisel harcamalarının ve kredi borcu kapatma bedelinin iadesini, ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının (karşı davalının) 4.320 USD parayı şirketten imza karşılığında 19.02.2007 günü aldığından 18.02.2007 günü feshin yapıldığı iddiasının yerinde olmaması ve ertesi günde de parayı bir daha iade etmeyip işyerine gelmemesi nedeniyle işverenin devamsızlık gerekçesi ile yaptığı feshin haklı olduğu sonucuna varılarak, asıl davada istenen kıdem-ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti taleplerinin reddi ile yıllık izin ücreti, ücret, genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne; karşı davada istenen kredi kapatma alacağı, ihbar tazminatı, 4.320 USD alacak taleplerinin kabulü ile şirketi zarara uğratmadan doğan alacak talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının (karşı davacının) tüm, davacının (karşı davalının) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyadaki belge ve beyanlar ile tanık anlatımlarından; işyerinde yaklaşık 10 yıl çalışan davacının (karşı davalının) yerine yeni bir şoför alındığı taraflar arasında tartışmasızdır. Davalı (karşı davacı) taraf, yerine şoför alınan davacıya başka bir görev verildiğini savunmamıştır. Yerine yeni bir şoför alınan davacıya (karşı davalıya) başka bir görev verildiği savunulup kanıtlanmadığına göre ve 10 yıl çalışan bir işçinin ortada haklı bir sebep yokken işini bırakması olağan yaşam kurallarına aykırı olacağından, sözleşmenin işveren tarafından haklılığı kanıtlanmayan bir nedenle sona erdirildiği kabul edilerek davacının (karşı davalının) kıdem-ihbar tazminatı isteklerinin kabulü yerine mahkemece bu taleplerin reddine karar verilmesi hatalıdır.

3- Somut olayda davacının (karşı davalının) ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı tanık beyanına göre ve bir yıldan uzun bir süre için hesaplanmış ve mahkemece bu alacaktan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 43,44. maddeleri uyarınca % 50 hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm kurulmuştur. Mahkemece gerekçe gösterilmeden bu alacaktan hakkın özünü etkileyecek şekilde ve yüksek oranda hakkaniyet indirimine gidilmesi hatalıdır.

4- Somut olayda davacı (karşı davalı) bankadan kredi kullanmış ve bu kredi borcunun bir kısmı davalı şirket ortağı olan ve bu davada taraf sıfatı olmayan Sinan tarafından ödenmiştir. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Ancak asıl davanın şirkete karşı açılması ve karşı davanın da şirket tarafından açılması karşısında şirket ortağının şahsi alacağının davalı şirket adına davacıdan (karşı davalıdan) tahsiline yönelik hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

5- Kabule göre de mahkemece feshin davalı işveren (karşı davacı) tarafından yapıldığının kabul edilmesine rağmen feshi yapan davalı (karşı davacı) lehine ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: