Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/28173 K.2013/24163

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Davalı işyerinde 09.10.2009 tarihinden itibaren aylık 750 TL + kilometre başı 0,10 krş. ücret sistemiyle ortalama 2.000.-TL ücretle çalışmaya başladığını, çalıştığı süre içerisinde 1.400.-TL dışında ücret ödemesi yapılmadığını, ödenmeyen ücret ve prim alacakları toplamının 5.000.-TL olduğunu iddia ederek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 09.10.2009-13.02.2010 tarihleri arasında asgari ücrete çalıştığını ve ücretlerinin ödendiğini, km başına prim ödeneceği konusunda herhangi bir anlaşma bulunmadığını, şoförlerin seyahat esnasında yemek, sigara gibi harcamalarını karşılaması için sefer başına harcırah ödendiğini, bunun dışında devamlılık arz eden herhangi bir ödeme yapılmadığını, ücretlerinin banka hesabına yatırıldığını, iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının çalıştığı süre boyunca hak kazandığı ücretlerinin 3.355,55 TL tutarının ödendiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilerek 3.355,55 TL net ücret alacağının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde 5000 TL ücret ve prim alacağının hüküm altına alınmasını istemiş yapılan yargılama neticesinde 3355.55 TL ücret alacağının kabulüne fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Dava kısmen kabul kısmen reddedildiğine göre davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece bu yönde hüküm kurulmaması hatalı olup, bozma sebebi isede, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F- Sonuç :

Hüküm fıkrasına,