Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/28401 K.2013/25303

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, dava ve birleşen davada, davacının, davalı işyerinde boşaltma, ambalaj işçisi olarak 1996 yılından 1998 yılına kadar çalıştığını, sonra tekrar aynı işyerinde 22/04/2005 tarihinden 2008 yılı sonuna kadar kesintisiz çalıştığını, 2008 yılının 11. ayında davacıya 2008 yılının iznini kullanmasının söylendiğini ve davacının senelik iznini kullandığını, izin bitiminde ise davacıya işyerinde kriz bulunduğu bahanesiyle izinli olduğu ve işyerine gelmemesinin söylendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir. B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının tuğla fabrikasına ilk kez 18/11/1996 tarihinde belirli süreli iş akti ile mevsimlik işçi olarak girdiğini, sözleşme süresi bitince ayrıldığını, sonra gazete ilanı ile tekrar işe çağrıldığını, gelmediğine dair 21/05/1999 ve 27/09/1999 tarihli iki adet tutanak tutulup işe gelmediğinden iş aktinin feshedildiğini, ikinci kere belirsiz süreli iş akti ile 22/04/2005 tarihinde davacının yeniden davalı işverenlikte işe başladığını, kendi yazılı talepleri ile bir kısım ücretli ve ücretsiz izinler kullandığını, 03/01/2009-01/04/2009 tarihleri arasında sözleşmesinin askıya alındığının davacıya bildirildiğini,

davacının hala SGK kayıtlarında davalı şirkette çalışmakta göründüğünü, çıkışının yapılmadığını, sözleşmenin askıya alındığının SGK'na bildirildiğini, işten çıkarılmadığını, Ocak 2009 tarihinde ekonomik kriz nedeni ile şirketten 94 işçinin ücretsiz izne ayrıldığını, ayrılmadan önce işyerinde işçilerin görebileceği panolara ekonomik kriz nedeni ile kendilerini ücretsiz izne ayırma zorunluluğu doğduğunun ama Mart 2009 dönemi sonunda tekrar işe alınacaklarına dair ilan asıldığını, davacının da tüm bunları bildiğini, ama davalı ile resmen ilişiği kesilmeden,

çıkışı yapılmadan kötüniyetle davacının 14/01/2009 tarihinde bir başka işyerinde işe başladığını, yani davacının işi kendi işteği ile terkettiğini, buna rağmen davalının davacıya belirli tarihte işe başlaması için bildirimde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında 18/11/1996 tarihinde belirli süreli hizmet sözleşmesi akdedildiği, sözleşmenin süresinin 23 ay olup sona erme tarihinin 20/10/1998 tarihi olduğu, ödeme şeklinin aylık olup işyerinin mevsimlik olduğu, davacıya 16/12/1997-30/12/1997 tarihleri arasında 12 gün izin kullandırıldığı, davacının davalıya ait işyerinde süresi belirsiz hizmet sözleşmesiyle 22/014/2005 tarihinde çalışmaya başladığı, iş akdinin davalı işveren tarafından devamsızlık nedeniyle 24/03/2009 tarihinde feshedildiği,

davacıya 10/12/2005-01/04/2006, 07/12/2007-01/04/2008 tarihleri arasında ücretsiz izin kullandırıldığı, davacının 21/03/2009, 22/03/2009 ve 23/03/2009 tarihlerinde işe gelmemiş olması nedeniyle tutanaklar tutulduğu, gönderilen işe davet yazısına istinaden belge sunup savunma yapmadığından bahis ile iş akdinin 24/03/2009 tarihinde feshedildiği, 06/09/2010 tarihli ek bilirkişi raporunda; ...2.

Noterliğinin 16/03/2009 tarih ve 7801 yevmiye nolu ihtarnamesinin davacının eşine 24/03/2009 tarihinde tebliğ edildiği, davacı işçi hakkında tanzim edilen 21/03/2009, 22/03/2009 ve 23/03/20009 tarihli devamsızlık tutanaklarının geçerliliğinin bulunmadığı, davalı işverenin iş akdinin feshinde haksız olduğu, davalı işveren tarafından bildirim sürelerine uyulmadığı, sair taleplerin de sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizin 2011/28410 esas sayılı emsal dosyasında yapılan işin mevsimlik kabul edildiği, eldeki Dairemizin 2011/28401 esas sayılı dosyasında da mevsimlik işin söz konusu olmakla birlikte bunun yanında davacının 22/04/2005 tarihinde işe başlamasından sonra 10/12/2005-01/04/2006 tarihleri arasında ücretsiz izne çıkarılarak iş aktinin askıya alındığı; akabinde 01/04/2006-7/12/2007 tarihleri arasında ise sezon nedeni ile iş akti askıya alınmaksızın 1 yıldan fazla bir süre ile çalıştığı ve sonra gene 07/12/2007-01/04/2008 tarihleri arasında ücretsiz izne çıkarılarak iş aktinin askıya alındığı; yani, davacının bazı dönemler sezon sonu ücretsiz izne çıkarılmakla birlikte, bazı dönemler ise sezon bitiminde ücretsiz izne çıkarılmadan çalışmasını sürdürdüğü anlaşılmaktadır.

Buna göre, davacının 2007 ve 2008 yıllarında 14'er günlük yıllık izin kullandığı da gözetilerek, 22/04/2005-10/12/2005 tarihleri arasındaki çalışmasında 1 yıllık sürenin dolmaması ve sezonluk iş olması nedeni ile yıllık izin hakkının doğmadığı gözetilmeksizin 2006 yılı için 14 günlük yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

3- Dosyada mevcut ücretsiz izin dilekçelerindeki imzalar da davacıya sorulmak sureti ile, davacının ücretsiz izinli olduğu dönemlerinin; ayrıca davacının 2008 yılı sonlarında iş aktinin feshedildiğini belirttiği, davalının ise 2009 yılı başından itibaren iş aktinin askıya alındığını belirttiği gözetilerek, 2008 yılı sonu/2009 yılı başından bilirkişi raporunda iş aktinin fesih tarihi kabul edilen 24/03/2009 tarihine kadar geçen sürenin tazminata esas hizmet süresinden düşülüp düşülmeyeceğinin tartışılmaması hatalıdır.