Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/30499 K.2013/25214

Davacı, davalı üniversitede mimar olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini ancak resmi tatillerde çalıştığı ve fazla mesai yaptığı halde karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek resmi tatil ve fazla mesai alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının mimar kadrosunda görev yaptığını, 05/12/2008-06/03/2009 tarihleri arasında doğum izni, 07/03/2009 ve 07/05/2009 tarihleri arasında yılık izin, 08/05/2009- 08/11/2009 tarihleri arasında ücretsiz izin kullandığını, müvekkili işyerinde çalışma saatlerinin 08:30-17:30 ve Cumartesi 08:30-13:00 arası olduğunu, her gün 1 saat öğle arası verildiğini, Pazar günlerinde, bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, çalışma süresinin 45 saati aşmadığını, bu nedenle haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işveren tarafından ödenmemiş fazla mesai ve bayram tatil ücret alacaklarının olduğu, bir kısım tanık anlatımları ile fazla çalışma ve bayram çalışması yaptığının anlaşıldığı, fazla mesailerin ödendiğini usulüne uygun belgeler ile ispat yükümlülüğünde olan davalı işverenliğin ödeme yatığını ispat edemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı üniversiteye ait Yapı Daire Başkanlığında masa başında çalıştığı anlaşıldığından aynı yerde çalışmayan ve çalışma şartlarını bilmeleri mümkün olmayan davacı tanık beyanlarına itibar edilerek fazla mesai ve genel tatil alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Bu nedenle aynı yerde çalıştıkları anlaşılan davalı tanığının beyanları dikkate alınıp fazla mesai hesabı yapılarak genel tatil yapıp, yapmadığı belirlenerek sonuca gidilmesi gerekmektedir.

3- Harçtan muaf olduğu halde davalı üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır.

4- Davalı tarafından süresinde ıslaha karşı zaman aşımı definde bulunulmasına rağmen ıslaha karşı zamanaşımı defi değerlendirilmeden hüküm kurulması hatalıdır.