Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/41776 K.2013/29526

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı kurumda sözleşmeli memur olarak işe başladığını daha sonra 2004 tarihinde 4502 sayılı kanun uyarınca İş Kanununa tabi personel statüsüne güvenlik görevlisi olarak davalı kuruma hizmet verdiğini ,2 yıla aşkın bir süre merkez müdürlükte ABC usulü ile bazı geceler 6 saat bazı gecelerde 16 saat hiç ara vermeden çalıştığını, yine radyolink istasyonunda bazı aylarda 10 gün 24 saat iş kanununa geçtikten sonra yılın her ayı bu şekilde gelen nöbetlerde çalıştığını 1475 sayılı kanunun 61 ve 4857 sayılı kanunun 63 maddesindeki çalışma süresi bakımından davalı kurumda fazla mesai yaptığını belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret ve vardiya prim alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, 2005 yılı Temmuz ayından itibaren radyolink istasyonlarında ABC şeklinde bir çalışma düzeni ve üçlü vardiyalı sistemine geçildiğini, davacının bu istasyonlardaki çalışmalarının 4857 sayılı yasa döneminde olduğu için 11 saati aşan çalışmalar için fazla mesai hesabının yapılabileceği, davacının nöbet çizelgelerine yansıdığı şekilde çalışmalarının çoğunun merkezde olduğu, davacının çalışma süresinin yasal 45 saatin altında kalması nedeniyle vardiyalı çalışma dönemine ilişkin olarak davacının vardiya alacağının olmadığı,

davacının talep ettiği hafta sonu ücreti, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödendiği hususundaki ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu halde davalının bu ispat külfetini yerine getirmediği gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ve tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre 1993 yılında sözleşmeli personel olarak işe giren ve güvenlik görevlisi olarak çalışan davacı ile 13.10.2004 tarihinde iş sözleşmesi imzalanmıştır. Davacının bu tarihten önceki çalışması iş ilişkisin dayanmadığından, İş Kanunu kapsamında değerlendirme olanağı bulunmamaktadır. Ancak hükme esas bilirkişi raporunda davacının tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı sözleşmeli personel statüsü ile çalıştığı dönemini de içerecek şekilde 12.10.2001-04.12.2006 tarihlerini kapsayacak şekilde hesaplanmıştır. Davacının statü hukukuna tabi 12.10.2001-13.10.2004 tarihleri arasındaki çalışması İş Kanunu kapsamında olmadığından bu dönem için İş Kanunu’na göre tatil ücretlerinin hesaplanması hatalıdır.

3-Hükme esas bilirkişi raporunda davacının iş ilişkisi kapsamında kalan 13.10.2004-04.12.2006 tarihleri arasındaki çalışma düzeni, haftada kaç gün ve hangi mesai saatleri arasında çalıştığı, tüm tatillerde çalışıp çalışmadığı ortaya konmadan anılan alacaklar kabul edilmiştir. Bu konuda rapor denetime elverişli olmadığından, dosyaya sunulan puantaj kayıtları inceleyecek ve denetime elverişli rapor hazırlayacak bir bilirkişiden hesap raporu alınarak belirlendiği takdire alacaklar hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve denetime elverişsiz bilirkişi raporu ile fazla mesai ve tatil alacaklarının kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç: