Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/43085 K.2013/30530

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Üstünel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait ... yerinde ram operatörü olarak çalışırken ... sözleşmesinin işverence haksız olarak fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, maaş, yıllık ücretli izin ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı zamanaşımı def’ini öne sürüp, davacı işçinin davalı işverene ait işyerinde 16.03.1999-19.03.2009 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, ... sözleşmesinin 4857 Sayılı Yasanın 17. maddesi kapsamında fesh edildiğini, son aylık brüt ücretinin 666.00 TL. olduğunu, 01.01.2009 tarihine kadar fazla çalışma yapmadığını, hafta tatilinin kullanıldığını, bayram tatilinde çalışılmadığını, 01.01.2009 tarihinden sonraki dönemde ise yaptırılan fazla çalışma ücretlerinin bordrolarına yansıtılarak ödendiğini, kullanılan yıllık ücretli izinlerin kayıtlı olduğunu, davacı işçiye kıdem tazminatı,

ihbar tazminatı ve son ay ücret alacağına ilişkin olarak 07.04.2009 tarihinde 2.983.50 TL., ....05.2009 tarihinde 2.558.27 TL., 05.....2009 tarihinde 2.558.28 TL. olmak üzere toplam 8.100.05 TL. ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... sözleşmesinin davalı işverenlikçe 4857 Sayılı Kanunun 17. maddesi kapsamında fesh edildiği, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, itibar edilen bilirkişi raporuna göre davacı işçinin bakiye kıdem tazminatı alacağının 14.838.47 TL. olduğu, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin alacağı ve ücret alacağının dava açıldıktan sonra ödendiği ve bu teleplerin konusuz kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı davalı işyerinde 26/12/008 tarihine kadar günde 3 vardiya sistemine göre çalışıldığı halde, haftada en az 3 gün, günde 4 saat fazla çalışma yapıldığını iddia ederek fazla çalışma ücreti isteminde bulunmuş, davalı ise 01/01/2009 tarihine kadar fazla çalışma yapılmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma alacağı belirlenirken tanık anlatımlarının yetersiz olduğu belirtilmekle birlikte, davacının haftada 6 gün çalışmasında günde 1 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile hesaplama yapılmış ve davalı işverence fesih sonrası yapılan toplam 8100,00 TL'lik ödemeden, hesaplanan fazla çalışma ücreti mahsup edilmiş ise de, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre davacının fazla çalışma ücreti talep ettiği dönemde ... yerinde üç vardiya şeklinde çalışma yapıldığı anlaşılmakta olup, davacı kendi vardiyası haricinde ya da belirlenen vardiya süresini aşar şekilde çalışma yaptığını da somut olarak ispatlayamamıştır.

Bu itibarla, davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddi yerine fazla çalışma yaptığının kabulü ile alacak hesaplanıp davalı işverence yapılan ödemelerden mahsubu ile hüküm kurulması isabetsizdir.

3- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı aylık ücretinin net 810,00 TL. olduğunu iddia ederken davalı taraf davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının sunduğu bir kısım bordrolar dikkate alınarak ücreti net 810,00 TL. kabul edilmiş ise de, bu bordraları davalı taraf kabul etmediği gibi bordrolarda işverene ait imza veya onay da bulunmamaktadır. Dinlenen tanıklar da davacının ne kadar ücret aldığını bilmediklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece davacının çalışma dönemi ve görevi belirtilerek ilgili sendikalarla, işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılıp tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra neticeye varılması gerekirken, davacının gerçek ücretinin tespitine yönelik olarak eksik inceleme ile hüküm kurulması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: