KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/51050 E., 2014/1097 K.·Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2014
- Tarihi
- 12/09/2011
- Numarası
- 2009/603-2011/429
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye alacağı ile maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A)Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin davalı şirketin sorumlu personeli tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, ücret, ikramiye, fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının 06-07-08.07.2009 tarihlerinde mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmediğini, ihtarname çekildiğini, sözleşmenin şirketçe değil, işçinin kendisi tarafından feshedildiğini savunmuştur.
C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.
Mahkemece, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ücret, yıllık izin, genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline, ikramiye alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde müvekkilinin 14 günlük yıllık izin alacağı bulunduğu iddia edilmesine rağmen, bilirkişi raporunda davacının 3 tam yıl karşılığı 42 gün yıllık izin alacağının hesaplanması ve mahkemece bu tutarın hüküm altına alınması, taleple bağlılık kuralının ihlali niteliğinde olup bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/51050, K. 2014/1097, 22 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama