KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/52297 E., 2012/1917 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, fazla mesai, yıllık izin ücreti, 1 aylık ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, fazla mesai, yıllık izin ve bir aylık ücret alacaklarının tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının fazla çalışma yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıda belirtilen bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine 2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izin ücreti alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Somut olayda davacı, dava dilekçesinde iki yıllık izin alacağının olduğunu, açıklama dilekçesinde de 2004,2005 ve 2006 yıllarına ilişkin izin alacağının olduğunu belirtmiştir.
Davalı tarafça 2004 ve 2005 yıllarına ait yıllık izine ilişkin bordrolar ibraz edilmiş, davacı tarafça da 2004 Ekim bordrosunda imzalarının olmadığı, 2005 aralık ve ağustos ayı bordrolarındaki imzalarında kendisine ait olmadığını belirterek imzalara itiraz edilmiştir. Mahkemece imza incelemesi yapılmaksızın davacının yıllık izin alacağına hak kazandığı gerekçesiyle iki yıllık yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/52297, K. 2012/1917, 26 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama