Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/53369 K.2014/4232

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından 5.3.2010 da haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı işveren, davacının mazeretsiz olarak işe devamsızlığı gerekçesiyle haklı nedenle iş aktine son verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, "davacının iş aktinin feshi ile ilgili davacının yıllık izin sonrası işe başlaması gereken 16 Şubat 2010 tarihinde işe başlamadığı, 16/02/2010-17/02/2010- 18/02/2010 tarihlerinde 3 gün ard arda süre ile mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmediği, bu durumun dosyaya ibraz edilen tutanaklarla sabit olduğu, akabinde davacıya savunmasının alınması amacıyla Disiplin Kurulu düzenleneceğinin taahhütlü posta ile tebliğ edildiği, 04/03/2010 tarihinde gerçekleştirilen Disiplin Kurulu toplantısında davacının 16/02/2010 tarihinden toplantı tarihine kadar da davacının işine dönmediği,

bu konuda savunma vermediği, kendisini savunacak herhangi bir bilgi ve belge de göndermediği, bunun üzerine davacının iş aktinin davalı işveren tarafından Disiplin Kurulu toplantısında ard arda hiçbir mazeret belirtmeden devamsızlık yapması nedeniyle 4857 Sayılı Yasanın 25/II.-g.meddesinde belirtilen " İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonra sonraki iş günü, yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi" ve işyerinde uygulanan T.İ.S.'nin Ceza Cetveli B/4. ve 5. bendine istinaden haklı nedenle feshedildiği,

bu nedenle iş akti haklı nedenle feshedilen davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağı" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, abisini yaralamasından dolayı işverenin 5.3.2010 tarihinde tazminatlarının ödeneceği vaadiyle kendisini işten çıkardığını iddia etmiştir. Davalı, davacının 16/02/2010-03/03/2010 tarihleri arası devamsızlık yaptığı gerekçesiyle sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Davalı savunmayı ispat için devamsızlık tutanaklarını sunmuş ve tutanak mümzilerini dinletmiştir. Mahkemece tutanak mümzilerine devamsızlık tutanakları sorulmamıştır. Tutanak mümzileri beyanlarında davacının yıllık izne ayrıldıktan sonra işe gelmediğini belirtmişlerdir.

Işyeri disiplin kurulu kararında "Kurulumuzda yapılan görüşmeler ile konuya ilişkin bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda; G.. Ç..'ın 16.02.2010 tarihinden itibaren izinsiz ve mazeretsiz olarak göreve gelmediği gibi durumu ile ilgili bugüne kadar her hangi bir bilgi ve belge ibraz etmemesi nedeniyle göreve gelmediği günlerin ücretsiz izinli sayılması ve Disiplin Toplantısının yapıldığı 04.03.2010 tarihi itibarıyla yaptığı eyleme uyan 4857 sayılı Kanun'un 25/II. Maddesi (g) bendi ve T.İ.S.'nin Ceza Cetveli B/4.ve5. bendine göre İş Akdinin Bildirimsiz olarak feshedilmesine oy birliği ile karar verilmiştir." şeklinde sözleşmenin sona erdiği belirtilmiştir.

İspat külfeti üzerinde olan davalının dinlettiği tutanak mümzilerinin davacının yıllık izin sonrası işe gelmediğini belirtmelerine karşın, davacıya yapılan davetiyenin bila tebliğ dönmesine rağmen yapılan disiplin kurulu kararıyla davacının devamsızlık yaptığı iddia olunan günlerin ücretsiz izinden sayılmasının fesih olgusuyla çelişmesi, toplu iş sözleşmesine göre ilk 3 günlük ardı ardına devamsızlığın 4 yevmiye cezayı öngörmesi karşısında davacının, kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: