Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/775 K.2013/9917

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalı Üniversiteye ait kampüste güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını,bu çalışmalarının muhtelif taşeronların ve en son olarak da diğer davalı şirketin işçisi olarak gerçekleştiğini,davalı Üniversitenin asıl işveren,diğer davalı şirketin de alt işveren olduklarını,iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai,hafta tatili,yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ... Teknik Üniversitesi Rektörlüğü cevabında;davacı ile davalı Üniversite arasında herhangi bir iş ilişkisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Damla Temizlik Hizmetleri Ltd. Şti. Cevabında;davacının istifa ettiğini ve herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının münhasıran davalı ... Teknik Üniversitesine ait iş yerinde güvenlik işlerini yapmayı üstlenen müteahhit firmaların işçisi olarak çalıştırıldığı,davalı ...Teknik Üniversitesinin asıl işveren,diğer davalı şirketin son alt işveren olarak sorumlu olduğu,davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği,davacının yıllık izin,fazla mesai,genel tatil alacaklısı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davacı tanık beyanları dikkate alınarak davacının 12 saat çalışıp 24 saat dinlendiği kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmış ve mahkemece de bu hesaplamaya itibar edilerek davacı lehine fazla mesai alacağına hükmedilmiştir.12 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulü ile yapılan çalışmalarda işçi, birinci ve üçüncü haftalarda 4 gün,ikinci ve dördüncü haftalarda 3 gün çalışacağından ve günlük 12 saat çalışma süresinden 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerektiğinden bu çalışma şeklinde işçi,

birinci ve dördüncü haftalarda ara dinlenmenin tenzili ile 42 saat,ikinci ve dördüncü haftalarda ise yine ara dinlenmenin tenzili ile 31,5 saat çalışma gerekçekleştirdiğinden ve davacı işçinin çalışması haftalık 45 saati aşmadığından davacının fazla mesai alacağı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.