Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/10503 K.2014/15292

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı işyerinde 2005 yılının 5. ayında özürlü kadrosunda işe başladığını, 2005 yılının 5. ayından itibaren 2010 yılının 10. ayına kadar işverenin direktifi doğrultusunda her sene 5 ay çalıştığını, en son 2010 senesi 10. ayında işine son verildiğini, belli bir süre bekledikten sonra yaklaşık 5 sene süren çalışmalarının karşılığı olan kıdem tazminatının ödenmesi için Kütahya 1. Noterliğinin 07/03/2011 gün ve 05...... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalı işverene ihtar çektiğini, bunun üzerine işverenin işe dön çağrısı yaptığını, iş akdini Kütahya 1. Noterliğince çekilen ihtarname ile zaten feshettiğini, bu nedenle davalı işverenin yapmış olduğu işe dön çağrısının hukuken geçersiz olduğunu iddia ederek , kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını, bu nedenle her yılın 4. ve 5. ayında işe çağrıldığını ve 10. ve 11. ayı itibariyle çıkarıldığını, iş akdinin askıya alındığını ancak davacının çektiği ihtarın neden ve mahiyetinin anlaşılamadığını, davacının bir yandan işveren beni işten çıkardı derken diğer yandan ihtarda kanunun verdiği hakka istinaden iş akdini feshettiğini belirttiğini, davacının müvekkili işverence işe dön ihtarına icabet etmemesi nedeniyle işten haklı nedenle çıkarıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece çalışmanın mevsimlik iş niteliğinde olduğu, davacının ihtarının 4857 sayılı kanun ve mevcut Toplu İş Sözleşmesince iş aktinin askıda bulunduğu döneme rastladığı, davacının yeni sezon başında tekrar işe çağırılıp çağırılmayacağını beklemeksizin davalı işverene ihtar keşide ettiği, ardından kendisine yapılan işe çağrı davetine riayet etmemekle, iş akdine kendisinin son verdiği, 4857 sayılı yasa ile haklı ve geçerli sebeplere ve yine TİS ile ilgili hükümlere uygun bulunmamakla davacının kıdem tazminatı talep koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında iş akdinin feshi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucu iş akdinin davacı işçi tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiği sonucuna ulaşılmış ise de, mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına göre isabetli değildir.

Davacı 5 yıllık çalışan olup, %40 zeka geriliği bulunduğu ve zeka gerektirmeyen işlerde çalışabileceği sağlık kurulu raporundan anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında davacının çektiği ihtarnamenin kıdem tazminatından vazgeçmek suretiyle iş akdini sonlandırma iradesini yansıttığından bahsedilemez.

Davacının bu ihtarnamesinden sonra işe davet edilmesi hukuki sonuç doğurmayacağından davacının mevcut zeka geriliğinin seviyesi ve ihtarnamede tazminatlarının ödenmesi koşuluyla iş akdine son verilmesi yolundaki beyanı da dikkate alınarak kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

F) Sonuç: