Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/10580 K.2014/16572

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, asgari geçim indirimi, bir kısım maaş, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı A.. Çimento San. Ve Tic. A.Ş., diğer davalı Ö.. şirketinin kendisinin taşeronu değil müteahhidi olduğunu, müteahhitlerin üstlendikleri işi anahtar teslim şeklinde yaptıklarını, aralarındaki anlaşmaya göre müteahhidin çalıştırdığı işçilerin tüm sorumluluğunun müteahhide ait olduğunu, aralarında alt işveren-üst işveren ilişkisi olmadığını, bu sebeple dava konusu olayda bir sorumluluğunun bulunmadığını, davacının kendisinin işçisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Ö.. Madencilik İnş. Taah. Petrol Ürünleri Paz. San. Tic. Ltd. Şirketi ise, davacının kıdem ve ihbar tazminatını aldığını, başka alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosyada davacı imzasını taşıyan davacının işten kendi isteği ile ayrılmak istediğine dair dilekçe ile davalıdan kıdem ihbar tazminatı ve tüm alacaklarını aldığına ilişkin feragat dilekçesi bulunduğu, istifa eden işçiye kıdem ve ihbar tazminatlarının ödensenin çelişkili olması nedeniyle, davalı savunmasına karşın davacının, imzaları izin amaçlı attığı yönündeki idddasının, savunmanın aksine dosya kapsamıyla çelişmediği, davacı iş aktinin işveren tarafından feshedildiği feshin haksız olduğu,

davacının ihbar tazminatını ve kıdem tazminatını hakettiği yine ücret alacağı, yıllık izin ücret alacağı, fazla çalışma alacağı, hafta tatili alacağı, genel tatil alacağına hak kazandığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde davalı işyerinde 25/02/2002 de çalışmaya başladığını, 17/08/2005 tarihinde iş aktinin sona erdiğini ancak sonra aynı işyerinde 25/07/2006 tarihinde yeniden işe girdiğini belirtmiştir. Davacıya ait hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde davacının davalı işyerinden 17/08/2005 tarihinde çıkış işlemi yapıldığı bundan sonra 25/07/2006 tarihinde yeniden çalışma bildirildiği görülmüştür.

İlk dönem çalışmanın tazminat hak etmeyecek şekilde sona erdiğini davalı tarafından iddia ve ispat edilmediği de gözetilerek her iki çalışma süresi birleştirilmek suretiyle belirlenecek hizmet süresine göre davacının alacaklarının hesaplanması gerekirken, talebi aşarak hizmet süresini kesintisiz olarak kabul eden rapora itibarla hüküm kurulması hatalıdır

3- Mahkemece hükme esas alınan raporda davacının hak kazandığı ihbar tazminatı tutarı doğru şekilde brüt 1213, 33 TL olarak hesaplanmasına karşın Mahkemece 1407,00 TL brüt ihbar tazminatının hüküm altına alınması isabetsizdir.

4-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacı ıslah dilekçesini verdikten sonra, davalı Ö.. Madencilik İnş. Taahhüt Petrol Ürün. Paz. San.ve Tic. Ltd. Şti. vekili zamanaşımı def'ini ile sürmüş olup süresinde yapılan zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi yerinde değildir.

5- Davacı, dava dilekçesinde kıdem tazminatı dışındaki istemleri için yasal faiz uygulanmasını talep ettiği halde, hükmedilen fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları yönünden dava dilekçesindeki miktarlar için en yüksek banka mevduat faizinin yürütülmesi, taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

6- Gerekçeli kararda davalı Ö.. Madencilik İnş. Taah. Petrol Ürünleri Paz. San. Tic. Ltd. Şirketinin cevap dilekçesi olarak yazılan savunmanın dosyadaki cevap dilekçesi ile aynı olmaması da başka bir bozma nedenidir.

F) Sonuç: